Durruma

Wikipedia, Entziklopedia askea
Durruma
 Euskal Herria
Durrumaren ikuspegia.jpg
Durrumaren ikuspegia. Ezkerrean, hondoan, Aratz mendia.
Kokapena
Herrialdea Araba
UdalerriaDonemiliaga
Administrazioa
Posta kodea
Geografia
Koordenatuak42°51′54″N 2°18′43″W / 42.865°N 2.312°W / 42.865; -2.31242°51′54″N 2°18′43″W / 42.865°N 2.312°W / 42.865; -2.312
Garaiera606 metro
Demografia

Durruma (ofizialki Durruma / San Román de San Millán) Arabako herria da, Donemiliagako udalerrikoa. 2008ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herrian 83 pertsona bizi ziren.

Geografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Entzia mendilerroaren magalean dago. Hortaz, ohiko abiapuntua da Mirutegi zein Ballo mendietara igotzeko.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Durrumatik Ab Asturica Burdigalam galtzada erromatarra igaro zenez, uste da Antoninoren ibilbideko Alba bera izan daitekeela.[1] Durrumako Albeiurmendi aztarnategiak[2] teoria hori indartzen du.

Donemiliagako Goldean Sancti Romani gisa agertzen da.

Demografia eta biztanleria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Durrumeko biztanleria
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008
82 88 84 86 86 87 83 82 83

Garraioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskualdeko Garraioa sareak linea bat ditu herrian:

Logo Purple Bus.svg Eskualdeko Garraioa
 Zerbitzua   Hasiera   Ibilbidea   Amaiera ⁠
9b Araia
Agurain
Erdoña
AmetzagaAlbeizIlarudiaEginoAndoinIbargurenUrabainDurrumaEgilatzBikuñaMezkiaMunainOkarizOpakuaArrizalaAlanguaEgileorZuhatzu DonemiliagaLuzuriaga Araia
Agurain
Erdoña

Ondasun nabarmenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • San Roman eliza

Durruman erromatar garaiko bederatzi idazkun aurkitu dira. Horietatik zazpi San Roman parrokian daude, 2 desagertu dira. Idazkun hauek Durrumako taldea deritzaionaren barruan sartzen dituzte epigrafistek.[3]

Pertsonaia ezagunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Argazki galeria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Emborujo, A., Ortiz de Urbina, E. & Santos, J.. (1992). «Reconstrucción paleogeográfica de autrigones, caristios y várdulos» Complutum (2): 449..
  2. (Gaztelaniaz) Filloy, Idoya; Gil, Eliseo; Iriarte, Aitor. (1997). El territorio alavés en el Bajo Imperio. Junta de Castilla y León. Consejería de Educación y Cultura.
  3. (Gaztelaniaz) Echeverria, Ana. (1989). «La cronología de las inscripciones funerarias latinas de Alava.» MUNIBE (Antropologia - Arkeologia) 41: 133-152. ISSN - 3414 0027 - 3414..

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Alava, pueblo a pueblo. Jose Luis Sáenz de Ugarte (1983). Caja Provincial de Álava - Arabako Kutxa

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]



Geografia
Araba
Artikulu hau Arabako geografiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.