El hereje

Wikipedia, Entziklopedia askea
El hereje
Presentación Juan de Austria grande.jpg
Valladolideko Plaza Nagusian Cazalla doktorearen aurka egindako fede auto, eleberrian jasotako gertaera.
Datuak
IdazleaMiguel Delibes
Argitaratze-data1998
GeneroaEleberria
Jatorrizko izenburuaEl Hereje
Hizkuntza(Gaztelaniaz)
ArgitaletxeaEdiciones Destino (en) Itzuli
Herrialdea Espainia
Orrialdeak498
ISBN978-84-233-3036-2
SariakEspainiako Narratiba Sari Nazionala 1999an

El hereje (Heretikoa) 1998an Miguel Delibesek idatzitako eleberria izan zen. Espainiako Narratiba Sari Nazionala jaso zuen. Bere azken eleberri arrakastatsua izan zen.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Cipriano Salcedoren ibilbideen bitartez, Delibesek garaiko Valladolideko erretratu zehatza egin zuen. Tronuan Karlos Habsburgokoa zegoen eta gizarte haren jendeak, paisaiak eta ohiturak erretratu zituen Delibesek.

1517ko urriaren 31an Martin Luterok Wittenbergeko elizaren atean bere barkaberatasunaren aurkako 95 tesiak zintzilikatu zituen; gertaera horrek elizaren barruan zatiketa bultzatuko luke, eliza katolikoa eta erreforma protestantea bereiziz. Egun berean, Valladoliden, Cipriano, Bernardo Salcedo eta Catalina Bustamanteren semea jaio zen. Garai nahasiak ziren eta daten kointzidentziak protagonistaren patua markatuko luke. Cipriano oso goiz haren ama galdu zuen eta aitak berarekin ez zuen ezer jakin nahi. Egoera horretan Minervina neskamearen maitasuna benetako uhartea izan zen. Heldutasunarekin, Ciprianok merkataritzari ekin zion eta horren bitartez ideologia protestateak ezagutu zituen. Baina hori arriskutsua zen, Espainiar Inkisizioa adi baitzegoen.[1]

Balorazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

El hereje liburuak giza harremanak aztertzen ditu batez ere, haien konplexutasuna. Halaber, tolerantziaren aldeko eta kontzientzia askatasunaren aldeko kantua da. Zentzu horretan eleberri historikoen mugak gainditzen ditu.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. .

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]