Eresiak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Eresiak Erdi Aroko euskal hileta-kantak ziren.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehendabiziko zeharkako eresien aipamenak 1452ko Bizkaiko Foru Zaharrean agertu ziren. Honek emakumeei libelo sutsu moduko koplak abestea debekatu zuen. Nahiz eta kalitate onekoak eta ohitura zaharrekoak izan, Elizari edo botere publikoei kritika zorrotzak eta salaketak egiten zituztelako gutxi mantendu dira. Abeslariak beti emakumeak ziren, hileta-elizkizunetan eta gaubeilan (Foru Zaharrean profazadas) jendearen aurrean bertsoak moldatzen zituztenak.[1] Horiek, Lekuona edo Koldo Mitxelenaren aburuz, bertsolari mutuak ziren[2]

Orduko kronistek mota honetako zenbait kopla bildu zituzten, batzuek herri tradizioan luzaroan zirauten eta beste asko transkribatuak ziren. Esteban Garibai, Lope Martinez de Isasti, Zalgize, Arnaud Oihenart eta abarrek eresiak transkribatu zituzten.

Zerrenda[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Juan Maria Lekuona Ahozko literaturaren historia Euskal Herria. 1. liburukia, Donostia, Jakin.1, 1984
  2. Bertsozale Elkartea