Goi-borne

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Matematikan, bereziki ordenaren teorian eta multzo teorian, P multzo partzialki ordenatu baten S azpimultzo bat izanik, S-ren goi-bornea edo maiorantea S-ko edozein elementua baino handiago edo berdina den P-ko elementua da.

P multzoko goi-bornerik txikienari S-ko gorena deritzo. Gainera, gorena S multzokoa ere bada, S-ko maximoa esaten zaio.

Adibideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • zenbaki errealen tarterako: 10 eta 11 goi-borneak dira. 10 tartearen gorena da, eta, gainera, tarte barruan dagoenez, maximoa da.
  • tarteak ez dauka goi-bornerik -n.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • (Ingelesez) 

Birkhoff, Garrett (1967) Lattice Theory (2. argitaraldia) EEBB: American Mathematical Society, Colloquium Publications 423 or. ISSN 0065-9258 ISBN 0-8218-1025-1 .