Grazia (kristautasuna)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Jainkoaren grazia edota grazia santua, kristau teologian Jainkoak gizakiari Hamar Aginduak bete, bere burua salbatu edo santu bilakatzeko musutruk emandako mesede edo dohai bat da, Jainkoak arimak beregana deitzeko maitasun ekintza unilateral eta merezigabea bezala ere ulertu ohi da.

Kristau teologiaren historian zehar Bibliako ezagutzen arabera zehazten joan den kontzeptua da, bai eta gizakiaren jatorrizko bekatu aurreko egoerari buruzko eztabaiden bidez ere.