José-Miguel Ullán

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
José-Miguel Ullán
Bizitza
Izen osoa José Miguel Ullán Hernández
Jaiotza Villarino de los Aires1944ko urriaren 30a
Herrialdea  Espainia
Bizilekua Madril
Frantzia
Heriotza Madril2009ko maiatzaren 23a (64 urte)
Hezkuntza
Heziketa École pratique des hautes études
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak kazetaria, idazlea eta poeta
Enplegatzailea(k) Televisión Española
Office de Radiodiffusion Télévision Française
RNE
Genero artistikoa olerkigintza
IMDb nm5283476

José-Miguel Ullán (Villarino de los Aires, Salamanca, 1944ko urriaren 30a - Madril, 2009ko maiatzaren 23a) espainiar poeta eta prosalaria izan zen. Parisen bizi izan zen urteetan, France Culture irratiko gaztelaniazko programetan lan egin zuen. Espainiara itzuli zenean, soldadutza egitera behartu zuten, eta esperientzia atsekabegarri horren berri eman zuen Soldadesca (1977) liburuan. Kritikak poesia sozialaren barruan sailkatzen ditu Ullánen lehen liburuak: El jornal (1965), Amor peninsular (1965) eta Un humano poder (1966). Gizarte-kritikarako sena galdu gabe, abangoardiazko forma poetikoetara jo zuen gero: Maniluvios (1972), Frases (1976) eta, batez ere, De un caminante enfermo que se enamoró donde fue hospedado (1976). Azken liburu horrek, zeina poesia bisualtzat eta testu collagetzat har baitaiteke, Kritika Berriaren Saria jaso zuen. Poema-liburu aipagarri batzuk hauek dira: Manchas nombradas (1984), Visto y no visto (1992) eta Razón de nadie (1995). Zenbait egunkari eta aldizkaritan idatzi zuen, eta literatura-genero eta arte-arlo bat baino gehiago nahasi zituen, poesia eta pintura, esaterako.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]