Magon II.a Kartagokoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Magon II.a Kartagokoa
Bizitza
JaiotzaV. mendea
HerrialdeaAntzinako Kartago
HeriotzaK.a. 375 ( urte)
Heriotza modua: guduan hila
LeinuaMagonidak
Jarduerak
Jarduerakburuzagi militarra eta Shophet (en) Itzuli

Magon II.a Kartagokoa, Magon izenaz ere ezaguna (hizkuntza punikoz: 𐤌𐤂𐤍, MGN)[1], Kartagoko sufete izan zen K.a. 396 eta 375. urteen artean, eta Magoniden dinastiako kide bat ere. Sufete bihurtu zen K.a. 396an Himilkon II.aren suizidioaren ondoren eta 375ean, Mago III.a (edo Himilkon Magon) jarri zen haren ordez.

Bere erregealdia Siziliako greziarrekin izandako gerretan hasi zen, Dionisio I.a Sirakusakoaren gidaritzapean, Himilkon garaitu zuena. Magonek Libian matxinada bat zapaldu zuen eta bakea Sirakusarekin sinatu, sikuloen kaltetan.

Bere agintaldiaren amaieran, gerra berriro piztu zen eta hil zen kartagotarren porrataren ostean, Kabalako guduan[2]. Bere semea izan zen oinordekoa, Magon III.a, Himilkon Magon ere deitua, kartagotarrek garaipen handia lortu zuena Dionisioren aurka Kronioko guduan[3].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. HUSS (1985), 570 or.
  2. Diodoro Sikulo: Biblioteka Historikoa 2020.09.29an kontsultaturik.
  3. CHURCH, Alfred J.:The Story of Carthage, 67 or. 2020.09.29an kontsultaturik.

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • HUSS, Werner (1985): Geschichte der Karthager, Munich: C.H. Beck, ISBN 9783406306549 (alemanez)

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aurrekoa Kartagoko errege Ondorengoa
Himilkon II.a Kartagokoa
K.a. 396-375
Magon III.a Kartagokoa