Maixabel (filma)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Maixabel (filma)
Jatorria
Argitaratze-data2021
Jatorrizko izenburuaMaixabel
Jatorrizko hizkuntzagaztelania
Jatorrizko herrialdeaEspainia
Honen izena daramaMaixabel Lasa
Ezaugarriak
Genero artistikoafilm dramatikoa
Iraupena115 minutu
Koloreakoloretakoa
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k)Icíar Bollain
Gidoigilea(k)Icíar Bollain
Isa Campo

Antzezlea(k)
Ekoizpena
EkoizleaKoldo Zuazua
Guadalupe Balaguer Trelles (en) Itzuli

[[Kategoria:Guadalupe Balaguer Trelles (en) Itzuli ekoitzitako filmak]]
Konpainia ekoizleaKowalski Films
EITB
Movistar Plus+
Televisión Española



EdizioaNacho Ruiz Capillas (en) Itzuli
Bestelako lanak
MusikagileaAlberto Iglesias
Argazki-zuzendariaJavier Agirre Erauso
Jantzi-diseinatzaileaClara Bilbao
Fikzioa
Kontakizunaren tokiaTolosa, Huelva, Donostia eta Pirinioak
Argumentu nagusiaMaixabel Lasa, victim-offender relationship (en) Itzuli, Euskadi Ta Askatasuna, terrorismoa Espainiana, Damua, reconciliation (en) Itzuli, death of spouse (en) Itzuli, Juan Mari Jauregia eta mediation (en) Itzuli
Historia
Jasotako sariak
Nominazioak

IMDB: tt14077696 Filmaffinity: 375190 Allocine: 290533 Edit the value on Wikidata

Maixabel 2021eko Icíar Bollaín espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

Sinopsia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Maixabelen bizitza hankaz gora jarriko da 2000ko uztailaren 29an, ETAko talde batek haren senarra tiroz hiltzen duenean. Urte batzuen ostean, telefono dei bat jasoko du espetxetik: senarra hil zuen taldeko kide batek elkartzeko proposamena egingo dio. Zalantzen eta minaren erdian, proposamena onartuko du, eta, senarraren heriotzatik hamalau urtera, etakide ohiarekin bilduko da Langraiz Okako espetxean. Elkar ulertzeko bide baten lehen urratsa izango da topaketa hori. Minaz, galerez eta beldurraz mintzatzen da filma, baina baita zauriak leuntzeaz eta bigarren aukerez ere. Elkar ulertzeko ahaleginaz.[1]

Pertsonaiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. «Bi bide paraleloren elkargunea» Berria 2021-09-18 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]