San Lorentzoko pulpituak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Florentzia hiriko San Lorenzo basilikaren barnealdea, bertan bi pulpituen kokapena ikus liteke.

San Lorentzoko pulpituak edota San Lorentzoko tronuak Italiako Florentzia hiriko San Lorenzo basilikan dauden brontzezko eskulturalan batzuk dira. Donatelloren eraikin honetako lanari amaiera eman zioten, 1460. urtetik lan honen planifikazioa eta diseinuaz arduratu baitzen, bai eta laguntzaile ugariekin gauzatzeaz ere, hauen artean Bartolomeo Bellano eta Bertoldo di Giovanni nabarmendu ziren.

Berpizkundearen pulpitua (italieraz Pulpito della Resurrezione) eraikitzen lehena eta Donatellok gehien parte hartu zuenatzat jo ohi da. Bere tamaina Pasiokoarena baina handiagoa da: neurriz, 292 cm luze eta 123 cm garaiera, esekia dagoen zutabeak kontuan hartu gabe.

Pasioaren pulpitua (italieraz Pulpito della Passione) ziurrenik gauzatzen bigarrena izan zen eta hortaz bere eraikuntzan laguntzaileen parte hartzeak askoz ere garrantzi handiagoa izango zuen. Berpizkundearen pulpitua baino zertxobait txikiagoa da, neurriz 280 cm luze eta 137 cm garaiera, esekia dagoen zutabeak kontuan hartu gabe.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: San Lorentzoko pulpituak Aldatu lotura Wikidatan