Saturno bere semea jaten

Wikipedia, Entziklopedia askea
Saturno bere semea jaten
Francisco de Goya, Saturno devorando a su hijo (1819-1823).jpg
Jatorria
Sortzailea Francisco Goya
Sorrera-urtea 1819
Jatorrizko izenburua Saturno devorando a un hijo eta Saturn Devouring His Son (from The Black Paintings)
Mugimendua erromantizismoa
Jatorrizko herrialdea Espainia
Ezaugarriak
Materiala(k) olio-pintura
Zabalera 81,4 zentimetro
Altuera 143,5 zentimetro
Genero artistikoa margolaritza mitologikoa
Egile-eskubideak jabetza publiko
Deskribapena
Oinarritua Greziar mitologia
Honen parte da Margolan Beltzak
Iconclass 91B11141
Kokapena
Lekua Pradoko Museoa
Espainia
Bilduma Pradoko Museoa
Inbentarioa P000763

Saturno bere semea jaten edo Saturno seme bat irensten margolana (gaztelaniaz: Saturno devorando a su hijo), Francisco Goyak 1819an erosi zuen etxeko hormen apainkeraren zati izan ziren olio-pinturetako bat da. Margolana, beraz, artista horren Margolan Beltzen sailekoa da.

Gainontzekoekin batera, 1874tik aurrera Salvador Martínez Cubellsek oihalera pasa zuen Émile d'Erlanger baroiak agindu bezala, alemaniar jatorriko bankari frantziar bat, 1878ko Parisko Erakusketa Unibertsalean saltzeko asmoa zuena. 1881ean, d'Erlangerrek Espainiako Estatuari eman zizkion, eta honek Prado Museora bidali zituen, non 1889tik aurrera erakutsi ziren.

Saturno leihoaren ezkerraldean zegoen, ekialdeko horman, Quinta del Sordoko jangelako sarreraren kontra.

Kronos titana irudikatzen du, erromatar mitologian, Kronosengandik edo Saturnorengandik bereizi gabe ohi den bezala, bere semeetako bat irenstean. Irudia, denboraren igarotzearen ikur alegorikoa zen, Kronosek, bere emaztea zen Rearen seme jaioberriak jaten baitzituen, horietako batek tronutik kenduko zituen beldur.

Kanpo-estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]