Isidoro Sibiliakoa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
San Isidoro, Murillo

San Isidoro Sibiliakoa[1] (gaztelaniaz: San Isidoro de Sevilla; latinez: Isidorus Hispalensis) (Cartagena, 560 inguru  – Sevilla, 636ko apirilaren 6a) hiru hamarkada baino gehiagoz Sevillako artzapezpikua izan zen. Montalembertek ospetsu bilakatu zuen esaldi batek esan zuenez, "le dernier savant du monde ancien" ("antzinako munduaren azken jakintsua") izan zen[2]. Gainera, bere lanak orduko Hispaniaren historiaren iturri nagusia dira.

Kultura klasikoa desagertzen ari zen garaian, errege bisigodoek arrianismotik katolizismora aldatzeko anaia Leandro Sibiliakoa lagundu zuen. Biek Sevilla eta Toledoko kontzilioetan hartu zuten parte, eta bere eragina nabarmena izan zen sortutako legedian, ordezkariak duen gobernuaren aitzindaritzat hartzen direnak.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Etymologiae
  • De fide catholica contra Iudaeos
  • Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum
  • Chronica Maiora
  • De differentiis verborum
  • De ecclesiasticis officiis
  • De ortu et obitu patrum
  • De natura rerum
  • Allegoriae quaedam Sanctae Scripturae.
  • De ordine creaturarum
  • Regula monachorum
  • Sententiae libri tres
  • De viris illustribus
  • In libros Veteris ac Novi Testamenti prooemia

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskaltzaindiaren 66. araua
  2. Montalembert, Charles F. "Les Moines d'Occident depuis Saint Benoît jusqu'à Saint Bernard" Paris: J. Lecoffre, 1860.
Commons-logo.svg
Commonsen fitxategi gehiago dago honi buruz:
Isidoro Sibiliakoa


Biografia
Espainia
Artikulu hau Espainiako biografia bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.