Mendebaldeko Zisma

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Mendebaldeko Zisma[1] Eliza Katolikoan gertatutako egoerarik larrienetariko izan zen. Garai honetan Aita Santuak Avigno-n bizi ziren eta gehienak frantziarrak ziren. Hau dela eta, Frantziar erregeen alde egin ohi zuten. Honi erantzun bezala, Erroman beste Aita Santu bat izendatu zen, Elizaren banaketa eraginez 80 urtetan zehar.

1378an, Gregorio XI.a hiltzean, Urbano VI.a izan zen ondorengo bezala haukeratua. Kardenal talde batek erromatar hautagaiari aurka egin zion eta Klemente VII.a aukeratu zuten. Konponbidea aurkitu nahian, Pisako kontzilioa egin zen 1409an, non hirugarren aita santu bat aukeratu zen. Bista denez hiru aita santu ez ziren konponbidea, eta hau dela eta 1414an aurreko hiruak baztertu zituzten eta Martin V.a aukeratu zuten.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mendebaldeko Zismako aita santuak
Joan XXIII.a antipapa Joan XXIII.a antipapa Alexandro V.a antipapa Alexandro V.a antipapa Gregorio XII.a Inozentzio VII.a Inozentzio VII.a Bonifazio IX.a Urbano VI.a Benedikto XIII.a antipapa Klemente VII.a antipapa Martin V.a Gregorio XI.a