Amparo Baró
| Amparo Baró | |
|---|---|
| Bizitza | |
| Jaiotza | Bartzelona, 1937ko irailaren 21a |
| Herrialdea | |
| Heriotza | Madril, 2015eko urtarrilaren 29a (77 urte) |
| Heriotza modua | berezko heriotza: birikako minbizia |
| Hezkuntza | |
| Hizkuntzak | gaztelania katalana |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | aktorea |
| Jasotako sariak | |
Amparo Baró San Martín (Bartzelona, Katalan Herriak, 1937ko irailaren 21a - Madril, 2015eko urtarrilaren 29a) kataluniar aktorea izan zen, antzerki, zinema eta telebistan lan egin zuena. 1999-2006 bitartean, Sole antzeztu zuen Siete Vidas telesail arrakastatsuan, ospe handia erdietsiz. 2007an antzeztaldeko emakumezko aktore onenaren Goya saria eman zioten, Siete mesas billar francés filmean egindako lanarengatik.[1][2][3]
Bizitza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Amparo Baró Bartzelonan jaio zen 1937an. Aita aragoarra eta ama valentziarra izan ziren. Batxilergoko ikasketak bukatuta, Filosofia eta Letretako ikasketak hasi zituen, baina Asunc.on Sancho madrildar aktorea Seis personajes en busca autor (euskaraz: Sei èrtsonaia autore bila) lanean ikusi ostean, ikasketak utzi egin zituen, antzerkiaren sorginkeriarekin txundituta geratu zen eta.[4][5]

Oldarkor, antzerki afizionatuko konpainietan hasi eta sartu zen eszenaren unibertsoan, lagunek animatuta. El burlador Sevilla y convidado piedra (1957) lanean egin zuen debuta jendaurrean. 1956-1957 denboraldian, Bartzelonako Windsor Antzokiko konpainiak kontratatu zuen Molière-ren Las preciosas ridículas lana antzezteko. Adolfo Marsillach eta Amparo Soler Leal senar-emazteak ziren antzezle artistiko nagusiak, eta Alfredo Matas produktorea arduratzen zen gerentziaz (hark ordezkatu zuen lehen aktorea lehen emakume aktorearen bihotzean). Bitxia bada ere, urtebete lehenago debutatu zuen zineman Carta a Sara (1956, E. Manzanos) filmean paper txiki bat egiten, eta gero Rapsodia sangre (1957, Antonio Isasi-Isasmendi) filmean bigarren mailako paper bat egin zuen. Ez zen denbora asko pasatu paper garrantzitsu bat lortu zuen arte: lehen aktoreak, Amparo Soler Lealek, apendizitis atake bat izan zuen eta Barók ordezkatu zuen. Mary Chase estatubatuar dramagilearen Harvey lanean izan zen, Pulitzer Saria irabazi zuena. Eszenatokia Marsillach-ekin partekatu zuen, Amparo Baró-k bere talentuarekin liluratu zuen bere ibilbidearen hasieratik bertatik. Aktorearen beste babesle handi bat bere lehen etapan sartu zen jokoan: Jaime Armiñán.[6][7][8][9]
1957an, Windsor Antzokiko konpainiak bere lan bat estreinatu zuen, Café del Liceo, eta, hortik aurrera, Baróren ibilbide profesionala behin eta berriz lotua egon zen bai komediari, bai haren zuzendaritza eszenikoari. Hurrengo udan, konpainia Espainiako Jaialdi batzuetan sartu zen. Barok bere lanbidearen egitura José Luis López Vázquez, Luis Morris, Venancio Muro eta beste hainbat lankiderekin osatu zuen. Garai hartan Miguel Mihuraren Mi adorado Juan, André Roussinen Bobosse eta Alfonso Sastreren El pan de todos antzeztu zituen. Konpainia berarekin joan zen Madrilera, eta hantxe garatu zuen aurrerantzean bere ibilbide profesionalaren zatirik handiena.
Hiriburuan 1959an arrakasta pertsonala lortu zuen, Cayetano Luca Tenak zuzenduta, Lillian Hellmanen La calumnia lanean, Mayrata O'Wisiedoren ondoan. Artean hogei urteko gaztea zelarik, Hego Amerikan bira bat egin zuen.[10][11]
Ordurako, 1957an hain zuzen ere, zinemagintzan ere egin zuen debuta Antonio Isasi-Isasmendiren Rapsodia sangre filmean, Budapest zirudien Bartzelona batean filmatua. Zuzendari berak berriro deitu zion Tierra todos (1961) film arriskutsurako.[12]
1960ko hamarkadan, bere fisiko xeheak eta ahots-tonu bereziak pertsonaia baten estereotipoan kokatu zuten, eta askotan interpretatu zuen zenbait film komertzialetan: Margarita se llama mi amor (1961), Tito Fernándezena; La chica del trébol (1963), Sergio Griecorena; Tengo 17 años (1964), José María Forquerena (azken biak Rocío Dúrcalekin); La banda pecas, 1969) Jesús Pascual eta Luis Acosta Mororekin eta Carola día, Carola noche (1969), Jaime Armiñánena Marisolekin.[13]

1960ko hamarkadan presentzia zinematografiko eskasa izan bazuen ere, hurrengo hamarkadetan agerpenak are gehiago murriztu zituen, eta, beraz, 1970etik aurrera filmatutako eta agertu zen filmen kopurua ez zen hogeira heldu. Horien artean aipatzekoak dira Jose Luis Cuerdaren El bosque animado (1987); Antonio Gimvarez-Ricoren Soldadito español (1988); Jaime Chavarriren Las cosas del deseo (1989); Manuel Gomez Pereiraren Boca a boca (1995) eta Gracia Querejetaren Siete cuadros billar francés (2007). Azken horrekin emakumezko aktore onenaren Goya saria irabazi zuen. Film laburretan ere parte hartu zuen, besteak beste, A falta pan (2005), Álex Angulo eta Eutanas, SArekin batera. (2013), azken audiobisual lana.
Zinemako ibilbidearekin alderatuta, Espainiako telebistaren aurpegi ezagunenetako bat izan zen berrogeita hamar urte inguruan, eta aitzindaria hedabidean, non lehen emanaldietatik agertu zen. 1957an egin zuen debuta, Adolfo Marsillachekin batera, Galería Maridos telesailean, Jaime Armiñánen zuzendaritzapean. Televisión Españolako platoetan ia etenik gabe jardun zuen 1960ko eta 1970eko hamarkadetan, eta lotura estua izan zuen Armiñanekin eta Marsillachekin. Telebistaz emandako antzerki-saioak ere izan ziren, hala nola Estudio 1 edo telesail askotarikoak: Mujeres solas (1960-1961), Chicas en la ciudad (1962), Cuarto de estar (1963), Confidencias (1964-1965) Antonio Ferrandisekin, Tiempo y hora (1965-1967) eta Silencio, estrenamos (1974) Pilar Mirórena, Marsillachen gidoiekin.[14][15]
1990eko hamarkadan, ikusleen artean oihartzun handirik izan ez zuten pare bat telesailetan parte hartu zuen: Juntas, pero no revueltas (1995-1996), The Golden Girls telesail estatubatuarraren egokitzapen espainiarra eta Benigna, Sofia Petrillo (Estelle Getty) pertsonaia jatorrizko bertsioan, eta En plena forma (1997) Alfredo Landarekin.
Telecinco kateko 7 vidas telesaileko Soledad Hueteren pertsonaiari zor zion bere arrakastarik eta aintzatespenik handiena. Zazpi urtez (1999-2006) interpretatu zuen pertsonaia hori, eta bere ibilbide osoan baino sari gehiago jaso zituen. 7 vidas amaieraren ostean, 200 kapitulu baino gehiago bizkarrean zituela, Antena 3 kateko pantailatxora itzuli zen Globomediaren produkziopean familiarentzako telesail batekin, eta, beraz, 7 vidas telesailean egin zuen produkzio-etxearekin lotuta jarraitu zuen. El internado zuen izena telesailak, eta 2007ko maiatzean estreinatu zen, 2010eko urrira arte. Zazpi denboralditan, lau milioi ikusle baino gehiago izan zituen astero. Gainera, El internado etapan zehar, hasiberriak ziren hainbat aktoreri (Martiño Rivas, Carlota Garcia, Elena Furiase eta beste askori, esaterako) erakusten irakasten jardun zuen; are gehiago, Carlota Garciari (elkarrizketa batean baino gehiagotan esan duen bezala) Amparok esan zion: «Honetan aritu nahi baduzu, ez ikasi inoiz arte eszenikoak, aktore baten magia beti barruan baitago».[16][17]
2006ko ekainean, Kawashima doktorearen Brain Training jokoa sustatzeko telebistako iragarkien protagonista izan zen: Zenbat urte ditu zure garunak? nintendo DS-rako, zeinetan bere garun-adina jaisten baitzen izenburuak dituen kalkulu-proben, memorizazioaren, irakurketa azkarraren, ikusmen-zolitasunaren eta sudokuen bidez.[18]
2011ko abenduan, eta 12 urte antzerkitik aldenduta egon ondoren, bere azken lana izan zenaren protagonista izan zen: Agosto (Condado Osage), Tracy Letts-ena, 2008an Pulitzer Saria irabazi zuena. Gerardo Verak zuzendutako antzezlanean, Baró Violeta Weston izan zen, gainbeheran zegoen familia bateko pertsonaia.[19][20]
2013ko urriaren 26an, Albaceteko Zirku Antzokian, Pepe Isbert XVII. Antzerki Sari Nazionala jaso zuen, Espainiako Antzokien Lagunek (AMITE) ematen dutena, Tony Isberten eta Elkarteko ohorezko presidente Manuel Galianaren eskutik.[21]
Heriotza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Azken urteak eszenatokietatik urrun eman ostean, 2015eko urtarrilaren 29an hil zen, minbiziak jota. Bere heriotzaren inguruko berria mundu mailako joera bihurtu zen berehala Twitterren. Almudenako hilerrian erraustu zuten hurrengo egunean.[22][23]
Filmografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Zinea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Lana, urtea eta norena den, hurrenez hurren:
- El burlador de Sevilla y convidado de piedra (1955), Tirso de Molina.
- Cándida (1957), George Bernard Shaw.
- Mi adorado Juan (1957), Miguel Mihura.
- El pan de todos (1957), Alfonso Sastre.
- Los ángeles no deben aterrizar (1957), Enrique Suárez de Deza.
- No és mai tard... si s'arriba d'hora (1957).
- Bobosse (1958), André Roussin.
- Alejandro Magno (1958), Terence Rattigan.
- Ondina (1958), Jean Giraudoux.
- George y Margaret (1958), Gerald Savory.
- Mi adorado Juan (1958), Miguel Mihura.
- ¡No! (1959), Joaquín Calvo Sotelo.
- César y Cleopatra (1959), George Bernard Shaw.
- Harvey (1959), Mary Chace.
- El comprador de horas (1959), Jacques Deval.
- Las preciosas ridículas (1959), Molière.
- Petición de mano (1959), Chejov.
- Asesinato en el Nilo (1960), Agatha Christie.
- El rapto (1960), Edgar Neville.
- Tengo un millón (1960), Víctor Ruiz Iriarte.
- La calumnia (1961), Lillian Hellman.[4]
- Vamos a contar mentiras (1961), Alfonso Paso.
- La feria de Cuernicabra (1962), Alfredo Mañas.
- Una cigüeña bromista (1962/63), André Roussin.
- El niño de los Parker (1963),[24] Anita Hart eta Maurice Braddell.
- Veraneando (1963), Alfonso Paso.
- El cianuro ¿sólo o con leche? (1963), Juan José Alonso Millán.
- La pareja (1963/64), Jaime de Armiñán.[4]
- El increíble señor Penny Packer (1964), Liam O'Brien.
- Juegos de invierno (1964), Jaime Salom.
- Robo en el Vaticano (1964), Diego Fabbri
- Carmelo (1964), Juan José Alonso Millán.
- Frankie y la boda (1965), Carson McCullers.
- La tetera (1965), Miguel Mihura.
- Angela María (1965/66), Carlos Arniches eta Joaquín Abati.
- Crónica de un cobarde (1966), Víctor Andrés Catena.
- Cita los sábados (1967), Jaime Salom.
- Pedro de Urdemales (1968), Calderón de la Barca.
- La casa de las chivas (1968), Jaime Salom.
- El enfermo imaginario (1969), Molière.
- Los delfines (1969), Jaime Salom.
- El décimo hombre (1970), Paddy Chayefsky.
- Salsa Picante (1971/72), Joyce Rayburn.
- Los buenos días perdidos (1972), Antonio Gala.[4]
- Las personas mayores son unos niños (1972), Diana Firth.
- Los peces rojos (1973/74), Jean Anouilh.
- Nueve brindis por un rey (1974), Jaime Salom.
- La dama boba (1974), Lope de Vega.
- Ellos los prefieren... un poquito locas (1975), Harry Caine.
- La venganza de Don Mendo (1977), Pedro Muñoz Seca.
- Isabelita la Miracielos (1978), Ricardo López Aranda.
- Vamos a contar mentiras (1979), Alfonso Paso.
- Herminia (1979/1980), Claude Magnier.
- Los habitantes de la casa deshabitada (1981), Enrique Jardiel Poncela.
- Borkman (1981/82), Ibsen.[25]
- El sombrero de copa (1982/83), Vital Aza.
- El barón (1983), Leandro Fernández de Moratín.[26]
- Casa de muñecas (1983), Ibsen.[4]
- Tres sombreros de copa (1983), Miguel Mihura.
- Las mujeres sabias (1984), Molière.
- Al derecho y al revés (1984/85), Michael Frayn.
- Las bacantes (1985), Eurípides.[4]
- Un marido de ida y vuelta (1985), Enrique Jardiel Poncela.
- Materia reservada (1987), Hugh Whitemore.
- El poder de la mandrágora (1989), Peter Shaffer.
- Hazme de la noche un cuento (1991), Jorge Márquez.
- Leticia (1991), Peter Shaffer.
- Siempre en otoño (1993), Santiago Moncada.
- Destino Broadway (1996/97), Neil Simon.
- La opinión de Amy (1998), David Hare.
- Agosto (Condado de Osage) (2011/12), Tracy Letts.[4]
Telebista
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Los Quién
- Días contados, 2011ko ekainaren 1a
- Saturday Night Live
- Amparo Baró/Muchachito Bombo Infierno, 2009ko otsailearen 19a
- El rey de la comedia
- 2007ko azaroaren 24a
- El internado 2007-2010 - 69 atal
- Aída como Soledad Huete De Jarana (atal 1).
- Misterioso asesinato en Esperanza Sur 2007ko urtarrilaren 7a
- Protagonistas del recuerdo (Dokumental saila, 2006)
- El club de la comedia
- 2002ko martxoaren 3a
- 2003ko irailaren 4a
- 2003ko urriaren 30a
- 2003ko abenduaren 24a
- 2004ko irailaren 28a
- 2005eko azaroaren 13a
- 2011ko otsailaren 27a
- ¡Qué grande es el teatro!
- La opinión de Amy, 1999ko azaroaren 6a
- 7 vidas 1999-2006 Soledad Huete De Jarana pertsonaia (199 atal).
- Vida y sainete
- Los padres del artista, 1998ko ekainaren 21a
- Tío Willy
- La balada del parado, 1998ko urtarrilaren 1a
- El tío de América, 1998ko irailaren 15a
- Amor ciego, 1998ko irailaren 22a
- De hombre a hombre, 1998ko irailaren 29a
- El parado, casa quiere , 1998ko urriaren 6a
- El día que me quieras , 1998ko urriaren 13a
- Un adiós de ida y vuelta, 1998ko urriaren 20a
- Lo importante no está a la vista, 1998ko urriaren 27a
- Angelitos negros, 1998ko azaroaren 3a
- Los amores difíciles, 1998ko aaroaren 10a
- Una nochecita toledana, 1998ko azaroaren 17a
- Plantar un árbol, escribir un libro, tener un hijo... , 1998ko abenduaren 1a
- El invitado sorpresa , 1998ko abenduaren 8a
- Nunca digas adiós para siempre, 1998ko abenduaren 15a
- La caja sorpresa, 1999ko martxoaren 23a
- Los que pueden, no quieren; los que no pueden, quieren, 1999ko maiatzaren 11
- En plena forma
- Atala: 1 , 1997ko irailaren 19a
- Atala: 2 , 1997ko irailaren 26a
- No me llames cariño, 1997ko urriaren 16a
- Amistades peligrosas, 1997ko urriaren 15a
- Una visita inesperada, 1997ko abenduaren 10a
- Y por una vez sonó la flauta, 1997ko abenduaren 17a
- Juntas pero no revueltas
- Un, dos, tres... responda otra vez
- La piratería , 1993ko abenduaren 17a
- Una gloria nacional
- Acto cuarto, 1993ko urriaren 25a
- Farmacia de guardia
- Pim, pam, punk, 1992ko martxoaren 19a
- Hasta luego cocodrilo
- Zamba de mi esperanza, 1992ko martxoaren 18a
- Por el camino peligroso, 1992ko martxoaren 25a
- El vídeo mató a la estrella de la radio, 1992ko apirilaren 1a)
- No hay marcha en Nueva York, 1992ko apirilaren 8a)
- Cuando los santos salen de paseo, 1992ko apirilaren 15a
- Quart segona
- Dues habitacions per llogar, 1991ko uztailaren 5a
- Ordre, si us plau, 1991ko uztailaren 12a
- Una bombeta vermella, 1991ko uztailaren 19a
- Alta investigació , 1991ko uztailaren 26a
- Contesti bé i serà el primer, 1991ko abuztuaren 2a
- Classes particulars , 1991
- Forever , 1991ko abuztuaren 9a
- Les recomanacions , 1991ko abuztuaren 23a
- Entre l'espasa i la paret , 1991
- L'aventura sentimental d'una minyona, 1991ko irailaren 6a
- Un pare és un pare, 1991ko irailaren 13a
- Avui per tu, demà per mi , 1991ko abuztuaren 30a
- A la cruïlla, 1991ko irailaren 27a
- Primera función
- El cianuro... ¿solo o con leche?, 1989ko martxoaren 30a
- Vengan corriendo, que les tengo un muerto, 1989ko ekainaren 15a
- El cuerpo, 1989ko urriaren 26a
- Lorca, muerte de un poeta
- Una guerra civil 1935-1936, 1987ko abenduaren 26a
- La muerte 1936, 1988ko urtarrilaren 1a
- Recuerda cuándo
- El reencuentro, 1987ko urriaren 7a
- La trampa, 1987ko azaroaren 11
- El amante, 1987ko abenduaren 2a
- El ático, 1987ko abenduaren 16a
- El mismo día a la misma hora
- 1987ko ekainaren 28a
- 1987ko urriaren 26a
- Tarde de teatro
- Un marido de ida y vuelta, 1986ko abenduaren 14a
- Històries de cara i creu
- Com si fos de la família , 1986ko urriaren 31
- Recordar, peligro de muerte
- Atala: 1 eta 2 (1986ko irailaren 7a)
- Atala: 3 (1986ko irailaren 14a)
- Atala: 4 (1986ko irailaren 21a)
- Atala: 5 (1986ko irailaren 28a)
- Atala: 6 (1986ko urriaren 5a)
- Atala: 7 (1986ko urriaren 12a)
- Atala: 8 (1986ko urriaren 19a)
- Cuentos imposibles
- Ingrid Bloom, 1984ko urriaren 2a
- Nuevo amanecer, 1984ko urriaren 9a
- Hostal Valladolid, 1984ko urriaren 30a
- Juncal, 1984ko azaroaren 6a
- Teatro
- El sombrero de copa, 1984ko abuztuaren 21a
- Historias para no dormir
- El trapero, 1982ko irailaren 27a
- Novel•la
- La señora Llopis declara la guerra, 1979ko azaroaren 19a
- Que usted lo mate bien
- La pareja, 1979ko martxoaren 27a
- La venganza de don Mendo (Telebistarako pelikula, 1979)
- Teatro estudio
- El bebé furioso, 1978ko apirilaren 25a
- El camino
- El teatro
- Cuatro corazones con freno y marcha atrás, 1977ko irailaren 26a
- El quinto jinete
- Los dados, 1975eko abenduaren 31
- Silencio, estrenamos
- Atala: 1 (1974ko apirilaren 17a)
- Atala: 2 (1974ko apirilaren 24a)
- Atala: 3 (1974ko maiatzaren 1a)
- Atala: 4 (1974ko abuztuaren 22a)
- Atala: 6 (1974ko ekainaren 5a)
- Atala: 11 (1974ko abuztuaren 14a)
- Atala: 12 (1974ko abuztuaren 21a)
- Atala: 13 (1974ko abuztuaren 28a)
- Atala: 14 (1974ko irailaren 4a)
- Atala: 15 (1974ko irailaren 11)
- Si yo fuera rico
- Si yo fuera relaciones públicas, 1974ko urtarrilaren 30a
- Historias de Juan Español
- Juan Español, pícaro, 1973ko urriaren 15a
- Las doce caras de Eva
- Aries 1971ko urriaren 20a
- Del dicho al hecho
- El huésped y la pesca, a los tres días apesta, 1971ko martxoaren 4a
- El último mono es el que se ahoga, 1971ko aoirilaren 1a
- Tres españoles, cuatro opiniones, 1971ko apirilaren 21a
- No hay cosa tan sabrosa como vivir de limosna, 1971ko ekainaren 16a
- Sospecha
- Todo en orden, 1970ko abenduaren 14a
- Las víctimas eran mujeres solitarias, 1971ko irailaren 21
- Teatro catalán
- El malalt imaginari, 1969ko irailaren 30a
- Hora once
- La venda, 1968ko uztailaren 7a
- Restaurante de Ángel, 1969ko maiatzaren 18a
- La extraña tarde del Dr. Burke, 1969ko uztailaren 13a
- Fábulas
- El labrador y la víbora ,1968ko martxoaren 3a
- El parto de los montes, 1968ko martxoaren 17a
- Las 12 caras de Juan
- Sagitario,1967ko abenduaren 23a
- La familia Colón
- La novia de Guillermo, 1967ko apirilaren 21a
- Laberinto, 1967ko apurilaren 23a
- Autores invitados
- Monólogo a tres voces, 1967ko martxoaren 8a
- 1967ko martxaren 15a
- Telecomedia de humor
- Con la vida del otro, 1967ko urtarrilaren 22a
- Blanca por fuera y Rosa por dentro, 1967ko uztailaren 9a
- Estudio 1
- Tres sombreros de copa, 1966ko azaroaren 16a
- Bonaparte quiere vivir tranquilo, 1968ko martxoaren 5a
- Las aleluyas del señor Esteve, 1971ko urriaren 22a
- La casa de Quirós, 1972ko urtarrilaren 21a
- Bubu, 1972ko irailaren 22a
- 50 años de felicidad, 1972ko abenduaren 22a
- Diálogos de carmelitas 1973ko apirilaren 27a
- Enriqueta sí, Enriqueta no ,1973ko abuztuaren 3a
- Los extremeños se tocan, 1973ko irailaren 14a
- Cuatro corazones con freno y marcha atrás, 1977ko irailaren 26a
- No hay novedad, Doña Adela, 1980ko abuztuaren 17a
- Quality Street, 1980ko urriaren 12a
- El Barón, 1983ko abuztuaren 8a
- El tercer rombo
- El consabido ladrón, 1966ko uztailaren 5a
- Un favor a la vecina, 1966ko abuztuaren 16a
- La pequeña comedia
- En el tren, 1966ko maiatzaren 7a
- Velada sentimental, 1968ko martxoa
- Tiempo y hora (1965-1967)
- Primera fila
- El canto de la cigarra,1964ko abenduaren 23a
- La vida en un bloc, 1965eko martxoaren 17a
- El viaje de Mr. Perrichon, 1965eko maiatzaren 18a
- Pisito de solteras, 1965eko ekainaren 1a
- Novela
- Tengo un millón, 1964ko azaroaren 9a
- El desván azul, 1964
- El coleccionista de ruidos, 1969ko martxaren 3a
- Ana Karenina 1975eko azaroaren 3a
- Ana Karenina VI,1975ko azaroaren 9a
- Ana Karenina XIII, 1975eko azaroaren 19a
- Ana Karenina XIV,1975eko azaroaren 20a
- Ana Karenina XV ,1975eko azaroaren 21a
- Ana Karenina XVI,1975eko azaroaren 24a
- Ana Karenina XVIII ,1975eko azaroaren 26a
- El camino, 1978ko apirilaren 17a
- El camino II, 1978ko apirilaren 18a
- El camino III, 1978ko apirilaren 19a
- El camino IV, 1978ko apirilaren 20a
- El camino V, 1978ko apirilaren 21a
- Confidencias
- Ventisca, 1964ko urtarrilaren 24a
- Cuando no pasa nada, 1964ko otsailaren 14a
- El hada sin varita, 1964ko otsailaren 20a
- Reunión de señoras, 1964ko apirilaren 10a
- Esto es amor , 1964ko ekainaren 5a
- La paga extra, 1964ko uztailaren 10a
- Juicio íntimo ,1964ko uztailaren 17a
- La exposición, 1964ko uztailaren 24a
- El último café, 1964ko uztailaren 31
- Angelitos al cielo, 1964ko azaroaren 7a
- Por la puerta grande, 1964ko azaroaren 21a
- Historia de una maleta, 1964ko azaroaren 28a
- Matrimonios, 1965eko urtarrilaren 2a
- Manoli y las señoras, 1965eko martxoaren 7a
- José, 1965eko maiatzaren 15a
- La ilusión de cada uno, 1965eko ekainaren 13a
- Día a día
- Una fecha memorable, 1963ko maiatzaren 8a
- El drama, 1963ko maiatzaren 31
- Cebolla y pan, 1963ko ekainaren 13a
- La penúltima enfermedad ,1963ko uztailaren 4a
- Cuarto de estar 1963
- Chicas en la ciudad (18 atal 1961 eta 1962 urteen artean)
- Mujeres solas
- Atala: 1961eko irailaren 7a
- Galería de maridos 1959
Antzerkia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Lana, urtea eta norena den, hurrenez hurren:
- El burlador Sevilla y convidado piedra (1955), Tirso Molina.
- Cándida (1957), George Bernard Shaw.
- Mi adorado Juan (1957), Miguel Mihura.
- El pan todos (1957), Alfonso Sastre.
- Los ángeles no deben aterrizar (1957), Enrique Suárez Deza.
- No és mai tard... si s'arriba d'hora (1957).
- Bobosse (1958), André Roussin.
- Alejandro Magno (1958), Terence Rattigan.
- Ondina (1958), Jean Giraudoux.
- George y Margaret (1958), Gerald Savory.
- Mi adorado Juan (1958),Miguel Mihura.
- ¡No! (1959), Joaquín Calvo Sotelo.
- César y Cleopatra (1959), George Bernard Shaw.
- Harvey (1959), Mary Chace.
- El comprador horas (1959), Jacques Deval.
- Las preciosas ridículas (1959), Molière.
- Petición mano (1959), Chejov.
- Asesinato en el Nilo (1960), Agatha Christie.
- El rapto (1960), Edgar Neville.
- Tengo un millón (1960), Víctor Ruiz Iriarte.
- La calumnia (1961), Lillian Hellman.[4]
- Vamos a contar mentiras (1961), Alfonso Paso.
- La feria Cuernicabra (1962), Alfredo Mañas.
- Una cigüeña bromista (1962/63), André Roussin.
- El niño los Parker (1963),[27] Anita Hart eta Maurice Braddell.
- Veraneando (1963), Alfonso Paso.
- El cianuro ¿sólo o con leche? (1963), Juan José Alonso Millán.
- La pareja (1963/64), Jaime Armiñán.[4]
- El increíble señor Penny Packer (1964), Liam O'Brien.
- Juegos invierno (1964), Jaime Salom.
- Robo en el Vaticano (1964), Diego Fabbri
- Carmelo (1964), Juan José Alonso Millán.
- Frankie y la boda (1965), Carson McCullers.
- La tetera (1965), Miguel Mihura.
- Angela María (1965/66), Carlos Arniches eta Joaquín Abati.
- Crónica un cobarde (1966), Víctor Andrés Catena.
- Cita los sábados (1967), Jaime Salom.
- Pedro Urdemales (1968), Calderón la Barca.
- La casa las chivas (1968), Jaime Salom.
- El enfermo imaginario (1969), Molière.
- Los delfines (1969), Jaime Salom.
- El décimo hombre (1970), Paddy Chayefsky.
- Salsa Picante (1971/72), Joyce Rayburn.
- Los buenos días perdidos (1972), Antonio Gala.[4]
- Las personas mayores son unos niños (1972), Diana Firth.
- Los peces rojos (1973/74), Jean Anouilh.
- Nueve brindis por un rey (1974), Jaime Salom.
- La dama boba (1974), Lope Vega.
- Ellos los prefieren... un poquito locas (1975), Harry Caine.
- La venganza Don Mendo (1977), Pedro Muñoz Seca.
- Isabelita la Miracielos (1978), Ricardo López Aranda.
- Vamos a contar mentiras (1979), Alfonso Paso.
- Herminia (1979/1980), Claude Magnier.
- Los habitantes la casa deshabitada (1981), Enrique Jardiel Poncela.
- Borkman (1981/82), Ibsen.[28]
- El sombrero copa (1982/83), Vital Aza.
- El barón (1983), Leandro Fernández Moratín.[29]
- Casa muñecas (1983), Ibsen.[4]
- Tres sombreros copa (1983), Miguel Mihura.
- Las mujeres sabias (1984), Molière.
- Al derecho y al revés (1984/85), Michael Frayn.
- Las bacantes (1985), Eurípides.[4]
- Un marido ida y vuelta (1985), Enrique Jardiel Poncela.
- Materia reservada (1987), Hugh Whitemore.
- El poder la mandrágora (1989), Peter Shaffer.
- Hazme la noche un cuento (1991), Jorge Márquez.
- Leticia (1991), Peter Shaffer.
- Siempre en otoño (1993), Santiago Moncada.
- Destino Broadway (1996/97), Neil Simon.
- La opinión Amy (1998), David Hare.
- Agosto (Condado Osage) (2011/12), Tracy Letts.[4]
Sariak eta aintzatespenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Emakumezko aktore onenaren Goya saria, Gracia Querejetaren Siete cuadros billar francés (2007) filmean egindako antzezpenagatik
- 2013ko urriaren 26an, Albaceteko Zirku Antzokian, Pepe Isbert XVII. Antzerki Sari Nazionala
- 2020aren amaieran, Madrilgo Udalak plaka bat jarri zuen Chamberi barrutiko Garcia Paredes kaleko 74. zenbakiko eraikinean, bertan bizi izan baitzen ia 50 urtez, 2015ean hil zen arte.[30][31]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Amparo Baró bartzelonar aktorea hil da, 77 urte zituela, eitb.eus
- ↑ Muere la actriz Amparo Baró a los 77 años. Madrid: Televisión Española 29 de enero de 2016.
- ↑ http://www.imdb.com/name/nm0059575/
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ https://web.archive.org/web/20130310121751/http://biografias.estamosrodando.com/amparo-baro/
- ↑ Muere la actriz Amparo Baró a los 77 años. Madrid: Televisión Española 29 de enero de 2016.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Copia archivada. .
- ↑ https://unila.enciclo.es/articulo/gee/amparo-baro. Consultado el 29 de enero de 2025.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Crítica del estreno en España en el Diario ABC, 29 de enero de 1961. Madrid 29 de enero de 1961.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Muere la actriz Amparo Baró a los 77 años. Madrid: Televisión Española 29 de enero de 2016.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Muere la actriz Amparo Baró a los 77 años. Madrid: Televisión Española 29 de enero de 2016.
- ↑ ¿Viste los spots de Brain Training?. 30 de enero de 2007.
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Amparo Baró y Carmen Machi protagonizan 'Agosto', un gran éxito del teatro estadounidense. RTVE, 5 de diciembre de 2011
- ↑ Amparo Baró, una actriz completa. Madrid: Grupo PRISA 29 de enero de 2015.
- ↑ Muere la actriz Amparo Baró a los 77 años. Madrid: Público 29 de enero de 2016.
- ↑ Amparo Baró, trending topic mundial. Madrid 29 de enero de 2016.
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Txantiloi:Cita web
- ↑ Una placa recuerda a Amparo Baró en el edificio de Chamberí donde vivió. Madrid 9 de diciembre de 2020.
- ↑ Madrid recordará a Amparo Baró en su casa de García Paredes. Madrid 12 de diciembre de 2017.