André Frossard

Wikipedia, Entziklopedia askea
André Frossard
17. Vice Chair of the French Academy (en) Itzuli

1987ko ekainaren 18a - 1995eko otsailaren 2a
René de La Croix de Castries (en) Itzuli - Hector Bianciotti
Bizitza
JaiotzaSaint-Maurice-Colombier1915eko urtarrilaren 14a
Herrialdea Frantzia
Lehen hizkuntzafrantsesa
HeriotzaVersailles1995eko otsailaren 2a (80 urte)
Hobiratze lekuacemetery of Caluire-et-Cuire (en) Itzuli
Familia
AitaLudovic-Oscar Frossard
Hezkuntza
Hizkuntzakfrantsesa
Jarduerak
Jarduerakkazetaria, idazlea eta filosofoa
Enplegatzailea(k)L'Intransigeant (en) Itzuli  (1934 -  1936)
Temps présent (en) Itzuli  (1945 -  1948)
L'Aurore (en) Itzuli  (1946 -  1962)
Paris Match  (1950 -  1965)
Le Nouveau Candide (en) Itzuli  (1961 -  1967)
Le Point (en) Itzuli  (1972 -  1982)
RTL (en) Itzuli  (1980 -
Le Figaro  (1983 -
Famille chrétienne (en) Itzuli  (1984 -
Lan nabarmenakQ3708032 Itzuli
Jasotako sariak
KidetzaFrantses Akademia
Izengoitia(k)Rayon Z
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkakBigarren Mundu Gerra
Sinesmenak eta ideologia
ErlijioaErromatar Eliza Katolikoa
Signature d'André Frossard.jpg

André Frossard (Saint-Maurice-Colombier, Doubs, Frantzia, 1915eko urtarrilaren 14a - Versailles, Frantzia, 1995eko otsailaren 2a) frantses kazetari eta idazlea izan zen.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aita judua zuen, eta ama protestantea. Hogei urte zituela, katolizismora bihurtu zen. Prentsa politikoan lan egin zuen, hainbat marrazki eginez eta idazlanak argitaratuz. 1946tik aurrera L´Aurore eta Le Figaro egunkarietan idatzi zuen. Idatzitako liburuetan sinesmen katolikoa nabarmentzen zaio. 1969an Dieu existe, je L´ai rencontré ("Jainkoa existitzen da, nik aurkitu dut") idatzi zuen, eta sekulako arrakasta izan zuen, baita nazioartean ere. Joan Paulo II.a Aita Santuak ere irakurri zuen liburua. André Frossard eta Aita Santua adiskide izan ziren, eta hainbat liburu idatzi zituen hari buruz: N´ayez pas peur! Dialogue avec Jean-Paul II (1982, "Ez izan beldur! Elkarrizketa Joan Paulo II.arekin"), Portrait de Jean-Paul II (1988, "Joan Paulo II.aren erretratua"), Défense du pape (1993, "Aita Santuaren defentsan").

Klaus Barbieren kontrako epaiketan lekuko gisa parte hartu ondoren, Le Crime contre l´humanité (1987, "Gizateriaren aurkako krimena") liburua idatzi zuen. 1988an Frantziako Akademiako kide egin zuten. Lanen artean ditu: La Maison des otages (1944, "Bahituen etxea"), Il y a un autre monde (1976, "Bada beste mundu bat"), Les Trente-Six Preuves de l´existence du diable (1978, "Deabrua badelako hogeita hamasei froga"), Excusez-moi d´être français (1992, "Barkatu frantsesa izateagatik").

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]