Arnaut Abadia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Arnaut Abadia
Bizitza
Jaiotza Bithiriña1843ko apirilaren 15a
Herrialdea  Nafarroa Beherea, Euskal Herria
Heriotza Belokeko monasterioa1916ko martxoaren 2a (72 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak euskara
Jarduerak
Jarduerak apaiza, irakaslea eta idazlea

Arnaut Abadia (Bithiriña, Nafarroa Beherea, 1843ko apirilaren 15a - Belokeko monasterioa, Ahurti, Lapurdi, 1916ko martxoaren 2a) apaiza, irakaslea eta euskal idazlea izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bithiriñako Garatia etxean jaio zen, laborari familia batean. Hamasei urte inguru zituela Larresoroko Seminario Tipian sartu zen. 1868ko ekainaren 6an, Baionako Seminario Handian apaiztu zen. 1871n Seminario Handiko filosofia irakasle izendatu zuten, eta 1876an ekonomo. 1880an Larresoroko Seminario Tipiko zuzendari izendatu zuten. Horrez gainera, filosofia irakasle ere aritu zen ikastetxe horretan. Frantziako Estatuaren eta Elizaren arteko bereiztearen arazoa zela eta, 1906an Larresoroko egoitza utzi behar izan zuten. Apaizak, luze gabe, Belokeko monasterioan kokatu ziren eta bertan hil zen Abadia, 1916ko martxoaren 2an.[1]

Idazlanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1890ean Aphezac soldado izenpetu gabeko panfletoa kaleratu zuen, eta 1892an Hazparneko Kalbarioa liburuan prediku bat argitaratu zioten. Baina bere lanik gehienak Eskualduna astekarian plazaratu zituen. Izan ere, 1892tik 1908ra, nekazaritzari buruzko 751 zutabe idatzi zituen aldizkari horretako Laborarier sailean.[2] Euskal prosa zientifikoaren aitzindarietako bat izan zen arren, oso idazle ahaztua izan da.[1]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b Kepa Altonaga: Arnaud Abadia jaun kalonjearen Sathorra (1892) EKAIA Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzi eta Teknologi Aldizkaria
  2. Ilargi AGUIRRE: «Itzalean geratutako idazlea», Berria, 2011-12-27.