Bicoccako gudua

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Bicoccako gudua
1521-1526ko Italiako gerra
Battle of Bicocca (diagram).png
Bicoccako guduaren diagrama
Data 1522ko apirilaren 27a
Lekua Bicocca, Milanerria, gaur egungo Italia
Koordenatuak 45° 31′ 05″ N, 9° 12′ 36″ E / 45.518°N,9.21°E / 45.518; 9.21Koordenatuak: 45° 31′ 05″ N, 9° 12′ 36″ E / 45.518°N,9.21°E / 45.518; 9.21
Emaitza Espainiarren garaipen garrantzitsua
Gudulariak
Pavillon royal de la France.svg Frantziako Erresuma
Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Veneziako Errepublika
Flag of Cross of Burgundy.svg Espainiako Erresuma
Flag of the Papal States (pre 1808).svg Aita Santuen Lurraldeak
Banner of the Holy Roman Emperor with haloes (1400-1806).svg Germaniako Erromatar Inperio Santua
Flag of the Duchy of Milan (1450).svg Milanerria
Buruzagiak
Pavillon royal de la France.svg Odet Lautrecekoa
Pavillon royal de la France.svg Anne Montmorencykoa
Flag of Cross of Burgundy.svg Prospero Colonna
Flag of Cross of Burgundy.svg Fernando de Ávalos
Banner of the Holy Roman Emperor with haloes (1400-1806).svg Jorge Frundsbergekoa
Indarra
19.000-30.000[1][oh 1] 18.000[2][oh 2]
Galerak
>3.000 suitzar hildako[3] 1[4]

Bicoccako gudua edo Bicoccako Lehen Gudua (italieraz: Battaglia della Bicocca) 1522ko apirilaren 27an Lau Urteko Gerraren baitan gertatutako gudua izan zen, garaiko Milanerria zegoen Bicocca herritik gertu. Frantzia eta Veneziako Errepublikaren indar armatuen eta Espainiako Inperioaren eta Aita Santuen Lurraldeetako armaden arteko gudua izan zen, azken hauek Prospero Colonnaren agindupean. Taktika hobea dela eta Karlos V.aren agindupeko tropek garaipen erraza lortu zuten, 1525an gertatuko zen Paviako guduaren aurrekari garrantzitsua markatuz. Suitzar-Veneziarren aldean 3.000 heriotza izan ziren eta Espainiak heriotz bakarra, guduarekin harremana ez zuten arrazoiengatik, gainera. Zentzu honetan gazteleraz bicoca hitzak "pagotxa" esan nahi du eta frantsesez "apurtutako etxea".

Suitzako mertzenarioek ez zuten euren ordainsaria jaso eta berehalako gudua eskatu zuten, Odet Lautrecekoa komandante frantziarra Bicoccako fortifikazioa erasotzera behartuz, Milango harresietatik iparraldera. Frantziarrak gehiago ziren eta suitzako infanteriak pika ugari zituen. Gudua hasterakoan suitzarrak bi koadrotan jarri ziren eta Prospero Colonnaren tropen aurka oldrtu ziren, honek kainoiekin erantzuten zien bitartean. Bi armadak bereizten zituen bidea gurutzatu ostean suitzarren aldapa txikia aurkitu zuten aurrez aurre, eta ezin izan zuten zuzeneko erasoa jo espainiarren aurka, baina diana erraza ziren. Suitzarren 3.000 kide galdu zituzten horrela, euren artean 27 kapitain, eta erretiratu behar izan ziren benetako aurrez aurreko borrokaldirik egin gabe.

Gudu honek su-arma eramangarrien garrantzia markatu zuen, bereziki espainiarrek zituzten arkabuzenak, eta pika edo zaldunen aroaren bukaera markatu zuen.

Bitxikeriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hil zen espainiar soldadua mando baten ostikoz hil zela dio historiak[4].

Oharrak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Lautrec Milanera iritsi zen 12.000 gizonekin, ondoren Suitzako 16.000 pika gehitu ziren, 3.000 italiar (Banda Beltzak) eta ezezaguna den frantziar eta veneziar kopuru bat. Zenbat hil ziren ere ezezaguna da guztiz.
  2. Colonnak 4.000 arkabuzero espainiar zituen, 10.000 Landsknecht, 4.000 infante italiar eta armatutako ehunen bat gizon.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Oman, A History of the Art of War in the Sixteenth Century, 176. orrialdea .
  2.   Mallet, The Italian Wars, 143.. orrialdea .
  3.   Delbrück, Hans (1990), J. Renfroe Jr., ed., The Dawn of Modern Warfare, Westport: Greenwood Press, 90. orrialdea, ISBN 978-0-80326-586-8 .
  4. a b   La batalla más fácil de ganar de la historia, http://www.quequieres.es/consejos/3355/la-batalla-mas-facil-de-ganar-de-la-historia.html. Noiz kontsultatua: 2017-01-20 .