Bihotzerre

Wikipedia, Entziklopedia askea
Ohar medikoa
Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Bihotzerre
Deskribapena
Mota bularreko mina
burning sensation (en) Itzuli
Honen izena darama errekuntza
Tratamendua
Erabil daitezkeen botikak nizatidine (en) Itzuli, cimetidine (en) Itzuli, Omeprazol, Magnesio hidroxido, sodio bikarbonato, famotidine (en) Itzuli, esomeprazole (en) Itzuli, magnesium trisilicate (en) Itzuli, Calcium Gluceptate (en) Itzuli, Magaldrato, Kaltzio karbonato, dihydroxyaluminum sodium carbonate (en) Itzuli, aluminium carbonate (en) Itzuli, magnesium carbonate (en) Itzuli eta carbonate ion (en) Itzuli
Identifikatzaileak
GNS-10 R12
GNS-9 787.1
MedlinePlus 003114
eMedicine 003114
MeSH D006356

Bihotzerrea abdomeneran eta bereziki urdailean sentitzen den berotasun-sentsazioa da, azido gastrikoak janariarekin batera edo gabe esofagora igotzean eragindakoa. Gehienetan hiatoko herniaren kasuan gertatzen da, baina ez da kasu bakarra. Azido horien errefluxuak narritadurak eragin ditzake hestegorrian, azidotasuna nahiz beste sintomak garatuz.

Eragilea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bihotzerreak eragile ugari ditu, hala nola zenbait medikamentu (antikolinergikoak, bihotzeko gaixotasunetarako beta-blokeatzaileak, dopaminaren antzeko medikamentuak...), obesitatea, tabakismoa edota haurdunaldia.

Sorrera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gehienetan, hiatoko herniak sorrarazten du bihotzerrea, hau da, urdailaren goiko aldea barrunbe torazikorantz desplazatua dagoenean. Honen ondorioz, esofagoan dagoen esfinterra ezin da modu egokian itxi, hestegorrian azidoen mugimendua baimenduz.

Sintomak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Goragalea, jan eta gero.
  • Bularrezurraren atzeko aldean janaria trabatuta sentitzea.
  • Azidotasun gastrikoa edo bularreko min sumingarria nabaritzea.

Honako sintoma hauek ere izan daitezke, nahiz eta ohikoak ez izan:

  • Oka egitea.
  • Eztula nahiz txistu egitea.
  • Elikagaiak irensteko zailtasunak izatea.
  • Zotina izatea.
  • Eztarriko mina.
  • Sinusitis kronikoa.
  • Pneumonia.
  • Eztarri narritatua.
  • Laringitis kronikoa.

Antiazidoen zeregina[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Antiazidoak gatzak izan ohi dira, eta hauen zeregina azidoen neutralizazioa da.

Antiazido motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Antiazidoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erabilienak aluminio, magnesio eta kaltzio gatzak dira, bikarbonato gatzak, hain zuzen ere. Tradizionalki sodio bikarbonatoa ere erabili izan da. Hala ere, hauen erabilera periodikoa ez da gomendagarria; izan ere, magnesio gatzak beherakoa eragin dezake, eta aluminio gatzak, aldiz, idorreria. Hori dela eta, bi gatz hauek konbinatu egiten dira, bi albo-ondorio hauek indargabetzeko.

H2 blokeatzaileak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hidrogenoa blokeatzen dutenez, azido klorhidrikoaren eraketa murrizten dute. Honi esker, urdaila ez da gehiegi betetzen, eta horrek azidoen mugimendua zailtzen du hestegorrian zehar.

Protoi-bonba inhibitzaileak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Prozinetikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Agente apar-eragileak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Diagnostikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tratamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Gaur egun sifilia antibiotikoz sendatzen ahal da, baina bakarrik lehen eta bigarren faseetan. Penizilina erabili ahal da hirugarren fasean ere, baina penizilina g-sodikoa izan behar da, eta zain barneko injekzioarekin bakarrik, antibiotikoa hobeto hedatzeko. Penizilinaren dosiak aldatu ahal dira gaixotasunaren egoerarekin. Lehen mailako infekzioetan dosi bakar bat eman ahal da, baina txarrera joaten bada dosi bat baino gehiago eman behar zaio pazienteari.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Medikuntza Artikulu hau medikuntzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.