Buia meteorologiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Buia meteorologikoa

Buia meteorologikoak (edo meteorologia-buia) mundu osoko ozeanoetan eguraldiaren eta ozeanoko datuak biltzen dituzten tresnak dira, baita isurketa kimikoei, prozedura judizialei eta ingeniaritzari buruzko larrialdi-egoeretan laguntzea ere. Buia amarratuak 1951. urteaz geroztik erabili dira, jitoan dabiltzatenak berriz 1979. urtetik. Buia amarratuak ozeano hondoarekin konektatzen dira, kateak, nylona edo polipropileno flotagarria erabiliz. Meteorologia itsasontzien gainbeherarekin, 1970. urteaz geroztik, itsaso irekietako baldintza berriak neurtzeko zeregin nagusia izan dute. 80ko hamarkadan eta 1990eko hamarkadan, El Niño-Hegoaldeko Oszilazioa aztertzen lagundu zuten Ozeano Bareko erdiko eta ekialdeko tropikaleko buien sareak. Amarratutako buiek 1,5 eta 12 metro arteko diametroa dute. Jitoan dabiltzatenak txikiagoak dira, 30 eta 40 zentimetro arteko diametrokoak. Jitoan dabiltzaten buiak askoz gehiago dira, 1.250 kopuruarekin munduan zehar sakabanatuta. Buietako haize-datuek itsasontzietakoek baino errore txikiagoak dituzte. Itsasoko gainazaleko tenperaturen neurketen balioak ere badira desberdinak bi plataformen artean, erlazionatuta neurriaren sakontasunarekin eta kantitatea neurtzen duen itsasontziak berotzen duen ala ez.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Buia meteorologiko Aldatu lotura Wikidatan