Emmi Pikler

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Emmi Pikler
Pikler emmi pikler012 simcopy.jpg
Bizitza
Jaiotza Viena1902ko urtarrilaren 9a
Herrialdea  Hungaria
Heriotza Budapest1984ko ekainaren 6a (82 urte)
Jarduerak
Jarduerak pediatra eta psikiatra

Emmi Pikler (1902-1984), pediatra, autorea eta mintzalaria izan zen, eta haurtzaro arduratsuan oinarritutako hausnarketak sustatu nahi zituen. 1946.urtean, Budapesteko (Hungaria) Pikler Institutuko haurtzaindegia fundatu zuen. Bere helburua, 0-6 urte bitarteko haurren eta seme-alaben autonomia eta integritatea babestea zen. Institutua 2011.urtean hitzi zen, baian 2006.urtetik Pikleren Haurren Zainketarako Zentroan bihurtu zen, eta gaur egun arte funtzionatzen ari da Piklerren pedagogia mantentzeko, hau da, haur eta ume txikian errespetuarekin zaintzea. Horren ondorioz, mundu osotik elkarteak sortu dira, Piklerren pedagogia eta bere eginkizunak zabaltzeko.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Emmi Pikler Hungarian jaio zen 1902 ko urtarrilaren 9an. Austrian medikuntza ikasi zuen, eta 30 eko hamarkadan pediatra bezala lan egiten zuen. 1946. urtean Budapesteko Lóczy Institutuko zuzendaria izan zen, 30 urtetan zehar (gaur egun Pikler Institutua deitzen dena). Honetan, umezurtzak anparatu egiten zituzten(3) Piklerrek garapen egokiena emateko metodo aproposena bilatu zuen; baita ere kontuan hartu behar da, haurtzaro on bat edukitzea eta gurasoekin ez egoteagatik sortzen diren arazoak ekiditzea garrantzitsutzat hartzen zuela.(2)

Nahiz eta Lóczy metodo berritzaile bat aurrera eraman ume txikiei asebetetzeko, ezin zen atxikimenduaren irudia transmititu ama izan balitz bezala. Hala ere, Instituzio honetan umeen eta haien zaintzaileen arteko harreman beroak sortzea lortu zen. Hau, bakoitzaren zainketaren zehar eskainitako arreta esklusiboaren bidez, egunerokotasunaren koherentziaren bidez eta behar indibidualei egokitutako erantzunen bidez, eman ahal zen.[1]

Lóczy institutuaren zabalkuntza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lóczy institutuan bere metodo pedagogikoa horrela zabaltzen du:

  • Haur-hezkuntzako hezkuntzako zentroa.
  • Familientzako Zerbitzuak, kontuan hartuz umeen eta gurasoen taldeak.
  • Mundu osorako profesionalei bideratuta dagoen Formakuntza Zentroa.
  • Haur eta umeentzako garapen eta hezkuntzara bideratuta dagoen Ikerketa Zentroa.[2]

Piklerren metodoaren printzipioak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Piklerren Pedagogiaren Printzipioak hurrengoak dira, besteak beste. Lehenengo printzipioa autonomia-balioa da, zein motrizitatearen bidez, jokoaren bidez eta jarduera autonomorik gabeko garapenaren bidez eragin ahal da. Ardura fisiologikoen bidez, erlazio txeratsu pribilegiatuaren balioa garatzen da. Horrekin batera, buruzko hezitzailearen bidez, haurrarenganako arduren jarraitutasuna eta egonkortasunaren balioa eman daiteke. Azkenik, errespetuaren eta haurraren eguneroko bizitzako ekimenaren sustapenaren bidez, haurrari bere buruarekiko eta bere ingurunearekiko kontzientzia hartzea lortzen da.[3]

Printzipio hauek errespetatu behar dira, umearen egonkortasuna ez apurtzeko. Baina Piklerrek beste printzipio bat kontuan hartzen du. Garrantzia asko ematen dio umearen bihotzari, helduaren eta umearen arteko harremanei eta bizitzan zehar egiten dituen aurkikuntzei; horregatik umearen mugimenduen garapena askea eta autonomoa azaltzen du, eta garrantzitsua dela azpimarratzen du.[4]

Piklerren metodoa eguneroko arduretan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Haurren bizitzako lehenengo aldian, ezaugarri ezberdinak garatu dezakete, adibidez berak bakarrik gauzak egitea edo ekintzak berezkotasunarekin egitea. Baina hori emateko helduek transmititzen dituzten baldintzak egokiak izan behar dira, hau da, ingurune seguru bat. Horrez gain, ondo zainduta egoteko, egunerokotasuneko ekintzak modu aproposean egin behar dira.

Piklerrek errespetuan oinarrituta zegoen  hezkuntza sistema bat sortu zuen. Berak, umeen garapen motorra bat-batekoa zela, pentsatzen zuen. Gurasoek ez dute umearen mugimenduan eragiten baizik eta umeak bakarrik egiten ditu. Helduak ezin dute umeei baldintzatu, baizik eta aske utzi behar dituzte.

Liburuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Emmi Piklerrek, hizkuntza ezberdinetan artikulu eta liburu asko idatzi zituen, bere bizitza osoaren zehar. Liburu horietako batzuk hurrengoak dira:

  • “Qué sabe hacer tu hijo”. 1938.urtean argitaratu zen. Liburu honetan 100 haurrei ateratako argazkien bidez, haien garapen motor librea aurkezten da. Horrez gain, haurren gaitasunengan eduki behar den konfiantza eta erlazio txeratsu osasuntsuak eduki behar direla adierazten du. Lan hau, familientzako bideratuta dago.
  • “Moverse en libertad. Desarrollo de la motricidad global”. 1969.urtean argitaratu zen. Bere ikerketa zientifikoaren sintesia da, eta haurraren garapen motor autonomoari buruz hitz egiten du.[5] Liburu honetan Piklerrek gurasoen laguntza eragiten duten eragozpenak adierazten ditu:
    • Umearen mugimenduaren ahalmenean eragozten da, ezin den posizio batean jarri kokatzen badugu, umea ezin duelako posizio horretatik aldatu; adibidez buruz behera uztean.
    • Horrez gain, umea ez badugu jartzen posizio natural batean, giharrak bortxatzen ari dira.
    • Azkenik, ezin bada mugitu, bakarrik egin ahal du heldu baten laguntzarekin. Horrela heldu baten menpe egongo da, eta horrela bere garapen autonomoa hunkitu egiten da.

Emmi Piklerrek azaltzen du, umeak arropa aproposarekin egon behar dira, mugimenduak ondo egin ahal izateko. Egoten diren ingurunea segurua izan behar da, eta heldua askea utzi behar du, bere garapena ondo emateko. Heldua ez bada sartzen bere jokabideetan, ez da interes faltagatik baizik eta bere denbora behar dutelako bizitzako gauzak ezagutzeko. Haurren eta helduen arteko harremana eraman handikoa eta begirunetsua izan behar da.[6]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]