Erdi puntuko arku

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Andra Mari tenpluko atea, 12. mendekoa, erromanikoa (Uribarri Harana, Araba).

Erdi puntuko arkua edo arku erdizirkularra zirkunferentzia erdi baten itxura duen arkua da. Arkitekturan erabiltzen da, eta Kanoi-gangaren elementu nagusia da.

Mesopotamian hasi zen erabiltzen eta arkitektura etruriarrean, erromatarrean, erromanikoan eta barrokoan ikusi daiteke.

Erdi puntuko arkuen hainbat mota daude:

  • Beheratua: zirkunferentziaren erdia baino gutxiago hartzen du eta Pizkunde bukaeran eta Barroko hasieran ikus daiteke, nahiz eta aurretik erromatarrek erabili ingeniaritzan (zubietan eta abar).
  • Goratua: inposta eta erdi puntuko arkuaren artean dobelak jartzen dira, honela arku altuago bat sortuz. Arte aurre-erromanikoan eman zen, arte asturiarrean zehazki.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]