Eskarlatina

Wikipedia, Entziklopedia askea
Ohar medikoa
Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Eskarlatina
Scharlach.JPG
Deskribapena
Mota upper respiratory tract disease (en) Itzuli
estreptokozia
Espezialitatea infektologia
Pediatria
Arrazoia(k) Streptococcus pyogenes
Sintoma(k) Marrubi mihia, sukarra, tripako mina, oka, Negela, Amigdalitisa, adenopatia, eztarriko mina, ring of paleness around the mouth (en) Itzuli, Pastia's lines (en) Itzuli
Takikardia
Patogenoaren transmisioa droplet transmission (en) Itzuli
Azterketa medikoa Miaketa fisiko
Tratamendua
Erabil daitezkeen botikak Penizilina, macrolides (en) Itzuli, Zefalosporina, Bankomizina, klindamizina eta antihistaminiko
Identifikatzaileak
GNS-10-MK A38 eta A38.9
GNS-9-MK 034 eta 034.1
OMIM 012541
DiseasesDB 29032
MedlinePlus 000974
eMedicine 000974
MeSH D012541
Disease Ontology ID DOID:8596

Eskarlatina Streptococcus pyogenes bakterioak eragindako gaitz infekziosoa da, umeak gehienbat jotzen dituena. Gaitzak goi arnas aparatuan du jatorria, bakterioa faringean kokatu ohi baita. Eztarriko infekzioa eta larruazaleko exantema dira gaixotasun honen ezaugarri nagusiak.


Infekzioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskarlatina kutsakorra da, kutsapena arnas bidetik ala aho-bidetik izanik. Bakterioa airetik transmititu daiteke, listu-tantaren bidez (eztula, doministikuak...) ala kontaktu zuzenaren bidez (gaixoaren listu hondarrak dituzten objektuen bidez).

Gaitzak betiko inmunitatea eragiten du: behin pasatuta, eskarlatina ez da inoiz berriz harrapatzen.


Erasobidea[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Estreptokokoa faringean ala amigdaletan kokatzen da, bere ahalmen patogenoa areagozten duten sustantziak ekoiztuz: hemolisinak, entzima hidrolitikoak eta toxina indartsu bat, toxina eritrogenikoa. Toxina honek antigeno moduan jarduten du, sintoma sistemikoak sortuz.


Sintoma klinikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskarlatinaren inkubazio epea 2 eta 4 egun artekoa da. Lehenengo sintomak eztarriko mina eta sukar handia dira; faringea gorritzen da eta mingaina zuritu. Bi egun beranduago larruazaleko exantema agertzen da, orban gorri txikiak gorputz osoan azalduak. Toxina eritrogenikoa da exantema horren erruduna. Larruazaleko orbanak 7-10 egunetan desagertzen dira.

Tratamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Penizilinaren bitartez tratatzen da gaitza, bakterio eragilea oso sentikorra baita antibiotiko honekiko. Penizilinari alergia dutenei eritromizina ematen zaie.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]