Foucaulten pendulu

Wikipedia, Entziklopedia askea
Umberto Ecoren eleberriarentzako, ikusi Foucaulten pendulua.
Foucaulten pendulua Parisko Panteoian.
Foucaulten pendulua Parisko Arte eta Lanbideen museoan.

Foucaulten pendulua edozein plano bertikalean oszilatu dezakeen pendulu luze bat da, ordu asko irauteko gai dena. Coriolis indarraren eta Lurraren biraketaren frogapen modura erabiltzen da. Penduluak, Léon Foucault asmatzailearen omenez dauka izena.

Ekuatorean kokatutako Foucault-en pendulu batek ez du biratzen eta polo geografiko batean kokaturik badago ordea, egunean behin biratzen du. Lurraren beste edozein toki batean kokatua badago pendulua, leku horretako latitudearen arabera biraketa abiadura bat edo beste izango du. Egunean egingo dituen bira kopurua hurrengo formularen arabera kalkula daiteke:

non eguneko bira kopurua eta Foucault-en pendulua kokatutako tokiaren latitudea diren. Horrela, 45°-ko latitudean kokatutako pendulu batek 0,707 bira egingo ditu egunero. Aldiz, pendulua 30°-ko latitudean badago bira erdia emango du eguneko.

Jatorrizko esperimentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1851ko otsailean Foucault-en penduluaren lehenengo erakusketa publikoa egin zen Parisko behatokiko meridianoan.

Deskribapena eta oinarria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Zirriborro Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.