Histidina
Histidina (His) konposatu organikoa da, C9H11NO2 formula duena, aminoazidoen klasekoa eta imidazolaren deribatua. Histidinak kirialitatea agertzen du eta bi enantiomero ditu: L-histidina eta D-histidina. L-histidina aminoazido proteinogeno esentziala da eta histaminaren eta karnosinaren aitzindaria. D-Histidina Saccharomyces cerevisiae garagardo-legamiaren metabolitoa da. Histidina solido kristalinoa da. Uretan nahikoa disolbagarria eta ohiko disolbatzaile organikoetan disolbaezina da. Narritagarria da[1][2][3].
| Histidina | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C6H9N3O2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| SMILES isomerikoa | N[C@@H](CC1=CNC=N1)C(O)=O |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | karbono |
| Mota | L-amino acid (en) |
| Estereoisomeroa | D-histidine (en) |
| Tautomeroa | L-histidine zwitterion (en) |
| Ezaugarriak | |
| Azidotasuna (pKa) | 9,18 |
| Fusio-puntua | 287 ℃ |
| Masa molekularra | 155,069477 Da |
| Erabilera | |
| Elkarrekintza | taste receptor type 2 (en) |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | HNDVDQJCIGZPNO-YFKPBYRVSA-N |
| CAS zenbakia | 71-00-1 |
| ChemSpider | 6038 |
| PubChem | 6274 eta 6971009 |
| Reaxys | 84088 |
| Gmelin | 15971 eta 57595 |
| ChEBI | 663322 |
| ChEMBL | CHEMBL17962 |
| ZVG | 492376 |
| EC zenbakia | 200-745-3 |
| ECHA | 100.000.678 |
| CosIng | 34297 |
| MeSH | D006639 |
| RxNorm | 5340 |
| Human Metabolome Database | HMDB0000177 |
| KNApSAcK | C00001363 |
| UNII | 4QD397987E |
| NDF-RT | N0000146980 |
| KEGG | C00135 |
L-Histidina CAU eta CAC kodoien bidez adierazten da.
| L-Histidina | D-Histidina |
Sintesia.
[aldatu | aldatu iturburu kodea]L-Histidina sintetikoki lortzeko hainbat metodo daude: adibidez, 4-klorometilimidazola eta dietil kloromalonatoa erreakzionaraziz[4].
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]L-Histidinak hainbat erabilera ditu industrian, hala nola, aromatizatzaile eta dieta-osagarri gisa, peptidoak sintetizatzeko aitzindaria, kosmetikan kremak egiteko eta botika bezala[5].
Iturriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dietako L-histidinaren iturriak behikiak, oilaskoa, arrainak eta esnekiak dira.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Histidina. Zientiza eta teknologiaren hiztegi entziklopedikoa. Elhuyar fundazioa.
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «L-Histidine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-12-14).
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «D-Histidine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-12-14).
- ↑ The Merck Index. 9th ed. Merck & Co., Inc, 619 or..
- ↑ «Histidine - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2025-12-14).