Iñigo Cavero

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Iñigo Cavero
El ministro de Cultura, Íñigo Cavero, sale del Congreso de los Diputados.jpg
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1986ko uztailaren 11 - 1989ko irailaren 2a
Barrutia: Madril
Hautaketa: 1986ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1979ko martxoaren 15a - 1982ko azaroaren 18a
Barrutia: Balearic Islands Itzuli
Hautaketa: 1979ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1977ko ekainaren 29a - 1979ko urtarrilaren 2a
Barrutia: Madril
Hautaketa: 1977ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Justizia Ministroa


Q45892163 Itzuli

Bizitza
Jaiotza Donostia1929ko abuztuaren 1a
Herrialdea  Gipuzkoa, Euskal Herria
Heriotza Madril2002ko abenduaren 25a (73 urte)
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Madrilgo Complutense Unibertsitatea
Estrasburgoko Unibertsitatea
Deustuko Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak politikaria, abokatua eta legelaria
Lantokia(k) Madril
Enplegatzailea(k) Madrilgo Complutense Unibertsitatea
Jasotako sariak
Kidetza Zientzia Politiko eta Moralen Errege Akademia
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Q9056246 Itzuli
Alderdi Popularra

Iñigo Cavero Lataillade, XI. Carondeleteko baroia (Donostia, 1929ko abuztuaren 1a - Madril, 2002ko abenduaren 25a) gipuzkoar politikari, abokatu eta noblea izan zen, ministro eta Estatuaren Kontseiluaren presidentea izandakoa.

Gurasoak Antonio Cavero Goikoerrotea eta María de la Piedad Lataillade Aysa zituen. Zuzenbidea ikasi zuen Deustuko Unibertsitatean eta Madrilen doktoretzea lortu zuen. Barreiros-Diésel, S.A. eta Chrysler-España, S.A. enpresetan lan egin ondoren, zuzenbide irakasle bilakatu zen. Gaztetik kristau demokrazian sartua, 1962an El Hierron erbesteratua izan zen. Espainiako trantsizioan ministro hautatu zuten.


Biografia
Gipuzkoa
Artikulu hau Gipuzkoako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.