Kreatina

Wikipedia, Entziklopedia askea
Kreatina
Creatin.svg
Formula kimikoaC4H9N3O2
SMILES kanonikoa2D eredua
InChl3D eredua
Osatutanitrogeno eta karbono
Tautomeroacreatine zwitterion (en) Itzuli
Masa molekularra131,069 Da
Identifikatzaileak
InChlKeyCVSVTCORWBXHQV-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia57-00-1
ChemSpider566
PubChem586
Reaxys907175
Gmelin16919
ChEBI240513
ChEMBLCHEMBL283800
RTECS zenbakiaMB7706000
DSSTox zenbakiaMB7706000
EC zenbakia200-306-6
ECHA100.000.278
CosIng55520
MeSHD003401
RxNorm2907
Human Metabolome DatabaseHMDB0000064
UNIIMU72812GK0
NDF-RTN0000023110
KEGGC00300
PDB LigandCRN

Kreatina arginina, glizina eta metionina aminoazidoen sintesiz lortzen den konposatua da, giharretan izaten dena. Giharren uzkurduran gertatzen diren aldaketa kimikoetan parte hartzen du; prozesu horretan kreatina fosfatoa deskonposatu egiten da eta kreatinina sortzen da. Kreatina giharretako energia iturri nagusietakoa da.[1]

Lehendabizikoz Michel Eugène Chevreul kimikariak 1832an topatua,[2] kreatina gehigarri dietetiko gisa erabiltzen dute, batez ere, beren propietate ergogenikoak direla eta ahalegin anaerobiko errepikatuak eskatzen dituzten zenbait kiroletan.[3] (H2N)(HN)CN(CH3)CH2CO2H formula du.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Lur entziklopedietatik hartua.
  2. London, Hunter A.. (1928). Monographs on biochemistry: creatine and creatinine. Longmans, Green and Company.
  3. Greenhalf, P. L.. (1995). «Creatina and Its application as an ergogenic aid» Int J. Sports Nutr. 15 (Sup to 5): 100-110..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]