Roma città aperta

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Roma città aperta
ROMA C~1.JPG
Filma
Jatorrizko izena Roma città aperta
Urtea 1945
Generoa film dramatikoa
art filma Itzuli
Herrialdea Italia
Jatorrizko hizkuntza alemana
italiera
Iraupena 100 minutu
Kolorea zuri-beltzekoa
Grabazio lekua(k) Erroma eta Europa Itzuli
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Roberto Rossellini
Gidoigilea(k) Sergio Amidei
Federico Fellini
Celeste Negarville Itzuli
Roberto Rossellini


[[Kategoria:Celeste Negarvillek Itzuli idatzitako filmak]]
Antzezlea(k)
Aldo Fabrizi
Anna Magnani
Marcello Pagliero
Maria Michi
Francesco Grandjacquet
Giovanna Galletti
Harry Feist
Nando Bruno
Turi Pandolfini
Eduardo Passarelli
Amalia Pellegrini
Alberto Tavazzi
Akos Tolnay
Joop van Hulzen


[[Kategoria:Marcello Paglierok Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Maria Michik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Francesco Grandjacquetek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Giovanna Gallettik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Harry Feistek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Nando Brunok Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Eduardo Passarellik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Amalia Pellegrinik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Alberto Tavazzik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Akos Tolnayk Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Joop van Hulzenek Itzuli antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea Giuseppe Amato
Rod E. Geiger Itzuli
Roberto Rossellini

[[Kategoria:Rod E. Geigerrek Itzuli ekoitzitako filmak]]
Edizioa Eraldo Da Roma
Jolanda Benvenuti Itzuli
Bestelako lanak
Musikagilea Renzo Rossellini
Argazki-zuzendaria Ubaldo Arata
Sariak
Kanpo loturak

Roma, città aperta (euskaraz "Erroma, hiri irekia") 1945eko Roberto Rossellini italiar zinema zuzendariaren filma bat da. Ladri di biciclette ("Bizikleten lapurra") filmarekin batera italiar neoerrealismoaren maisulantzat jo ohi da.

Sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1946ko Canneseko Zinemaldian Urrezko Palma saria irabazi zuen.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

1943-1944, Erroma hiria Bigarren Mundu Gerra garaia, nazien aurkako erresistentziarekin lotutako hainbat pertsona agertzen dira. Okupazioan zehar, Aita Pietrok partisanoei babes eman die, tartean ingeniari komunista bat: Manfredi. Pina, herriko emakume bat, erresistentziaren alde borrokatzen ari den tipografo baten neska-laguna da. Poliziak mutil-laguna atxilotzean, Pinak atsekabeturik tipografoa daraman kamioiari jarraitzen dio, baina metrailadoreen tiroen ondorioz bere seme txikiaren aurrean hiltzen da. Handik gutxira, Aita Pietro eta ingeniaria ere -azken hau bere maitale ohiak traizionatua- atxilotzen dituzte. Manfredi, alemaniarrek bere erresistentziako kideak salatu ditzan egindako torturen ondorioz hiltzen da. Aita Pietrok ere patu berbera du: parrokiako haurren begiradapean fusilatzen dute, tartean Pinaren mutiko umezurtza dagoelarik.

Pertsonaiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Aldo Fabrizi: Aita Pietro Pellegrini.
  • Anna Magnani: Pina.
  • Marcello Pagliero: Giorgio Manfredi, ezizenez Luigi Ferraris.
  • Vito Annicchiarico: Marcello, Pinaren semea.
  • Nando Bruno: Agostino, sakristua.
  • Harry Feist: Bergmann maiorra.
  • Giovanna Galletti: Ingrid.
  • Francesco Grandjacquet: Francesco.
  • Eduardo Passarelli: auzoko poliziaren sarjentua.
  • Maria Michi: Marina Mari.
  • Carla Rovere: Lauretta, Pinaren ahizpa.
  • Carlo Sindici: poliziako buruzagia.
  • Joop van Hulzen: Hartmann, alemaniar jenerala.
  • Ákos Tolnay: austriar desertorea.

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]