Salò o le 120 giornate di Sodoma

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Salò o le 120 giornate di Sodoma
Jatorria
Argitaratze-data 1975
Jatorrizko izenburua Salò o le 120 giornate di Sodoma
Jatorrizko hizkuntza italiera
alemana
frantsesa
Jatorrizko herrialdea Frantzia eta Italia
Ezaugarriak
Genero artistikoa film dramatikoa, art filma Itzuli, LGBTeei buruzko filma eta lan literario batean oinarritutako filma
Iraupena 113 minutu
Kolorea koloretakoa
Deskribapena
Oinarritua The 120 Days of Sodom Itzuli
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Pier Paolo Pasolini
Gidoigilea(k) Pier Paolo Pasolini
Sergio Citti
Pupi Avati Itzuli


[[Kategoria:Pupi Avatik Itzuli idatzitako filmak]]
Antzezlea(k)
Paolo Bonacelli
Caterina Boratto
Aldo Valletti
Giorgio Cataldi
Uberto Paolo Quintavalle
Elsa De Giorgi
Antonio Orlando
Franco Merli
Antiniska Nemour
Ines Pellegrini
Guido Galletti
Hélène Surgère
Sonia Saviange
Marco Bellocchio



[[Kategoria:Giorgio Cataldik Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Uberto Paolo Quintavallek Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Antonio Orlandok Itzuli antzeztutako filmak]]


[[Kategoria:Ines Pellegrinik Itzuli antzeztutako filmak]]

[[Kategoria:Hélène Surgèrek Itzuli antzeztutako filmak]]
[[Kategoria:Sonia Saviangek Itzuli antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea Alberto Grimaldi
Edizioa Nino Baragli
Ekoizpen-diseinatzailea Dante Ferretti
Bestelako lanak
Musikagilea Ennio Morricone
Argazki-zuzendaria Tonino Delli Colli
Jantzi-diseinatzailea Danilo Donati
Fikzioa
Kontakizunaren tokia Italia
Argumentu nagusia suizidio, Prostituzio, Bigarren Mundu Gerra eta intzestu
Kanpo loturak

Salò o le 120 giornate di Sodoma 1975eko Pier Paolo Pasolini italiar zinema zuzendariak zuzendutako drama film bat da. Sadeko Markesak idatzitako Sodomako 120 Egunak liburuan oinarritua dago. Paolo Bonacelli, Giorgio Cataldi, Umberto Paolo Quintavalle, Aldo Valletti, Caterina Boratto, Elsa De Giorgi, Hélène Surgère, Sonia Saviange eta Inès Pellegrini aktoreek antzeztu zuten.

Heriotzaren Trilogia izena jasoko zuen hiru film saileko lehena izatea aurreikusia zegoen, alegia, aurretik Pasolinik burututako Bizitzaren Trilogia (Il Decameron, I racconti di Canterbury eta Il fiore delle Mille e una notte) zeritzonaren jarraipena, baina Pasoliniren erailketak proiektua bertan behera gelditzea suposatu zuen.

Filma botereak gizakiekin burututako gehiegikeriak nahiz faxismoaren aurkako salaketa argi eta garbia da. Italiako Errepublika Soziala hartu zuen filmerako inspirazio-iturri. Soinu banda Ennio Morricone musikagileak konposatu zuen.

Argumentua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

1943, Italia. Etxe batean, faxismoarekin lerrokatuak dauden lau jauntxo lau emagaldu ohiekin, bi sexuetako gazte talde batekin, eta preso hartu dituzten partisano eta partisanoen seme-alabekin bilduko dira. Etxean inor ez dago ditzazke jaunek ezarritako joko arauetatik kanpo: transgresio oro heriotzarekin zigortua dago. Gainera, jaunek edonoren bizitzarekin nahi eta desio duten guztia egiteko baimena dute.

Aktoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Iruditegia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Salò o le 120 giornate di Sodoma Aldatu lotura Wikidatan