Tony Aubin

Wikipedia, Entziklopedia askea
Tony Aubin
Tony Aubin 1930.jpg
Bizitza
Izen osoaTony Louis Alexandre Aubin
JaiotzaParisko 9. barrutia1907ko abenduaren 8a
Herrialdea Frantzia
HeriotzaParisko 12. barrutia1981eko irailaren 21a (73 urte)
Hobiratze lekuaPère Lachaise hilerria
Familia
Ezkontidea(k)Francine Aubin  (1975 -
Hezkuntza
HeziketaParisko Kontserbatorioa
Hizkuntzakfrantsesa
Irakaslea(k)Samuel Rousseau (en) Itzuli
Noël Gallon
Philippe Gaubert (en) Itzuli
Paul Dukas
Ikaslea(k)Marius Constant
Jean-Claude Henry
Pierrette Mari
Alain Guélis (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerakorkestra zuzendaria, musikagilea eta unibertsitateko irakaslea
Enplegatzailea(k)Parisko Kontserbatorioa
Jasotako sariak
KidetzaArte Ederren Akademia (Frantzia)
Mugimenduamusika klasikoa
Genero artistikoaSinfonia

IMDB: nm0041355 Musicbrainz: ced0a214-62fb-43a4-a481-03e0bd61b2a8 Discogs: 1071289 Find a Grave: 44170192 Edit the value on Wikidata

Tony Louis Alexandre Aubin (Paris, 1907ko abenduaren 8a - ib., 1981eko irailaren 21a) Frantziako konpositorea izan zen.

1925tik 30era Aubinek Parisko Kontserbatorioan ikasi zuen hauekin: Samuel Rousseau (musika teoria), Noel Gallon (kontrapuntua), Philippe Gaubert (orkestrazioa eta konposizioa) eta Paul Dukas (konposizioa). 1930ean, Erromako Prix saria jaso zuen Actaeon kantatarekin.

1937-44an, Paris-Mondialeko zuzendari artistikoa izan zen, eta 1944-77an, Parisko Kontserbatorioan irakaslea. Frantziako irratirako ere zuzendu zituen lan batzuk 1945 eta 1960. urteen artean. Bere lanek, Ravel eta Dukas-en inpresionismoari zor zaizkionek, zinemako partitura kopuru handi bat hartzen dute barne.

Bere ikasleen artean hauek daude: Olivier Alain, Garbis Aprikian, Raynald Arseneault, Jocelyne Binet, Jacques Castérède, Pierre Cochereau, Marius Constant, Ginette Keller, Talivaldis Kenins, Yüksel Koptagel, Ron Nelson eta Makoto Shinohara.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Piano Sonata, 1930
  • Quatuor à cordes, 1930/1933
  • Prélude, Récitatif et Finale pianorako, 1930/1933
  • Sei poèmes de Verlaine, 1932/1933
  • Cressida, Melodrama, 1934
  • 1. Sinfonie "Romantique", 1935/1937
  • Le sommeil d'Iskender, 1936
  • Cantilène variée biolontxelo eta pianorako, 1937
  • La Chasse infernale (Le knight Pécopin), Scherzo Symphonique, 1941/1942
  • Jeanne d'Arc à Orléans, Oratorio, 1942
  • Suite danoise, 1942/1945
  • Athalie, 1943
  • Symphony No. 2, 1944
  • François Villon, 1945
  • Fourberies, Ballet, 1950/1952
  • Franz Schubert-en gai bati buruzko bariazioak, Balleta, 1953
  • Johannes Brahms-en gai bati buruzko Grand pas, Balleta, 1953, 
  • Suite éolienne flauta, klarinete, eta orkestrarako 1956
  • Périls, drama Lirikoa, 1956/1958
  • La Source, 1960
  • Hymne à d'espérance, 1961
  • Concertinetto fagon eta pianorako, 1964
  • Concertinetto del amicizia flauta eta pianorako, 1965
  • Concertino della Brughiera fagot eta pianorako, 1966/1975
  • Divertimento del incertezza klarinete eta piano edo orkestrarako, 1967/ 1973
  • La jeunesse de Goya, Opera, 1968/1970
  • Concertino delle scoiattolo oboe, piano eta harirako, 1970
  • Au fil de l ' eau, 1970
  • Toccatrotta, 1972
  • Hidalgoyas gitarrarako, 1975
  • Passacaglia dell'addio biola eta pianorako (1977)

Filmografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 1941 : Pabiloian Erretzen (Jacques de Baroncelli)
  • 1942 : À l'assaut des Aiguilles du Diable (Marcel Ichac)
  • 1943 : Les Ailes blanches
  • 1943 : Le Corbeau (Henri-Georges Clouzot)
  • 1943 : Sondeurs d'abîmes (Marcel Ichac)
  • 1943 : Ceux du rivage
  • 1944 : La Collection Ménard
  • 1952 : Groenland, 20 000 lieues sur les glaces (Marcel Ichac/Jean-Jacques Languepin)
  • 1952 : Victoire sur l'Annapurna (Marcel Ichac)
  • 1966 : Ilusio perdues

Iturria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Don Randel. The Harvard Biographical Dictionary of Music. Harvard, 1996, 31. or.