Azido nitriko

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Azido nitriko
Identifikadoreak
CAS zenbakia 7697-37-2 YesY
PubChem 944
ChemSpider 919 YesY
UNII 411VRN1TV4 YesY
EC zenbakia 231-714-2
UN zenbakia 2031
KEGG D02313 YesY
MeSH Nitric+acid
ChEBI CHEBI:48107 YesY
ChEMBL CHEMBL1352 YesY
RTECS zbka. QU5775000
Gmelin Erreferentzia 1576
3DMet B00068
Propietateak
Formula molekularra HNO3
Masa molarra 63.01 g mol−1
Masa zehatza 62.995642903 g mol−1
Itxura Likido garden
Dentsitatea 1.5129 g cm−3
Fusio puntua

-42 °C, 231 K, -44 °F

Irakite-puntua

83 °C, 356 K, 181 °F (68% soluzioak 121 °C-tan irakiten du)

Disolbagarritasuna uretan Guztiz disolbagarria
Azidotasuna (pKa) -1.4
Errefrakzio indizea (nD) 1.397 (16.5 °C)
Dipolo momentua 2.17 ± 0.02 D
Termokimika
Formazio entalpia
estandarra
ΔfHo298
−207 kJ·mol−1[1]
Entropia molar
Estandar
So298
146 J·mol−1·K−1[1]
Arriskuak
MSDS ICSC 0183
PCTL Safety Website
EU Indizea 007-004-00-1
EB sailkapena Korrosiboa C Oxidatzailea O Toxikoa T
R-esaldiak R8 R35
S-esaldiak (S1/2) S23 S26 Txantiloi:S36 S45
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
4
0
OX
Flash puntua Ez sukoi
Harremana duten konposatuak
Beste katioiak Sodio nitrato
Potasio nitrato
Amonio nitrato
Harremana duten konposatuak Dinitrogeno pentoxido
Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira.
Erreferentziak

Azido nitriko azido sendoa da, kaustikoa, eta energia handiko oxidatzailea (HNO3). Egoera garbian, likido koloregabea da. Uretan urtzen da, eta hainbat kontzentraziotan saltzen da merkatuan. 78 Â°C-an irakiten du. Argitan jartzean, likidoari kolore horixka ematen dion nitrogeno dioxidoa askatzen du; hortik datorkio batzuetan izaten duen kolorea.

Lehenago, azido sulfurikoa eta sodio nitratoa erreakzionaraziz lortzen zen: 2 NaNO3 + H2SO4 → Na2SO4 + 2 HNO3. Gaur egun, amoniakoaren oxidazio katalitikoaren bidez lortzen da, platinozko katalizatzaileak erabiliz. Ia metal denei erasotzen die. Argitan, lurrun arriskutsuak askatzen ditu, konposatu organikoak ukitzen baditu su hartzeko arriskua dago, eta giza gorputzeko azala eta muki-mintzak erretzen ditu. Ongarriak, plastikoak, koloregaiak, lehergaiak, sintesi-konposatu organikoak eta beste zenbait konposatu lortzeko ekoizteko erabiltzen da; metalurgian, mineralen flotazioan, eta erregai nuklearrak berriro prozesatzeko ere erabiltzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Azido nitriko Aldatu lotura Wikidatan
  1. a b   Zumdahl, Steven S. (2009), Chemical Principles 6th Ed., Houghton Mifflin Company, A22. orrialdea, ISBN 0-618-94690-X .