Megaklite (satelitea)

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Megaklite (satelitea)
[[irudi:|200px]]
Aurkikuntza
Aurkitzailea Sheppard et. al.
Data 2000-11-25
Ezaugarri orbitalak
Batazb. erradioa 24.687.260 km
Eszentrikotasuna 0,3077601
Orbita periodoa 792,44 egun
Inklinazioa 150,39816° (ekliptikarekiko)
Planeta Jupiter
Ezaugarri fisikoak
Diametroa 5,4 km
Masa ~2,1 ×1014 kg
Dentsitatea 2,6 ×103 kg/m³
Grabitatea azalean ≈0 m/s2
Errotazio periodoa
Albedoa 0,04
Tenperatura K

Megaklite (grekoa: Μεγακλειτή), edo Jupiter XIX, Jupiter planetaren satelite natural bat da.

Ezaugarri fisikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Praxidize satelite txikia da (5,4 km-ko diametroa) eta erretrogradoa. Uste da 0,04ko albedoa duela, Jupiterren beste satelite batzuen antzera.

Pasifaeren taldeko satelitea da: 22.800.000 km eta 24.100.000 km arteko erradioarekin eta 144,5° eta 158,3° bitarteko inklinazioarekin Jupiter orbitatzen duten satelite erretrogrado irregularrak dira talde horretako guztiak.

Aurkikuntza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Scott Sheppard-ek gidatutako Hawaiiko Unibertsitateko astronomo-talde batek aurkitu zuen, 2000ko azaroaren 25ean. Aurkikuntzaren berri 2001eko urtarrilaren 5ean eman zen, Jupiterren beste hamar sateliteren aurkikuntzaren berriarekin batera.

Izendapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Megaklite satelite-izena mitologia grekoko Megaklite pertsonaian du jatorria; Megaklite Zeusen maitaleetako bat zen.

Hasieran, S/2000 J 8 izendapen sistematikoa eman zitzaion sateliteari; kode horrek adierazten du 2000n lehen aldiz ikusitako Jupiterren zortzigarren satelitea zela. Megaklite behin betiko izena 2002ko urriaren 22an eman zitzaion, Jupiterren beste 10 sateliterekin batera.