Pleiadea

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Artikulu hau frantses literaturari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Pleiade (argipena)».

Pleiadea (frantsesez: La Pléiade) XVI. mendearen erdialdeko zazpi poeta frantsesek osaturiko taldea izan zen. Haietan garrantzitsuenak eta taldeko buruzagiak Pierre de Ronsard eta Joachim du Bellay dira. Taldearen izenak K. a. III. mendean Alexandrian izan zen zazpi poetako taldeari erreferentzia egiten dio.

Taldearen helburua frantsesa hizkuntza klasikoen mailara jasotzea zen, modu horretara bertako literaturaren adierazpide bilaka zedin. Joachim du Bellayren Défense et illustration de la langue française (1549) obra taldearen manifestutzat hartu ohi da; bertan adierazten denez, poetak klasikoen eta Italiako Errenazimentuko autoreen hizkuntza- eta literatura-formak beretu behar zituen (Petrarca, Dante, Dolce stil nuovo), eta bere idazkietan frantsesezko hitz zaharrak, era dialektalak eta bertso-molde berriak sartu behar zituen, frantsesa aberasteko eta ilustratzeko. Oro har, frantses hizkuntzaren duintasuna defendatzen zuten, eta latinaren maila bera ematen zioten bigarren mailako hizkuntzatzat zutenen aurrean.

Frantzisko I.a Frantziako erregeak eskatuta, frantsesaren estandarizazioaren alde lan egin zuten, eta kultismoak eta neologismoak sartu zituzten, hizkuntza aberastearren.

Ronsard eta du Bellayz gainera, hauek osatzen zuten taldea: Antoine de Baïf, Pontus de Tyard, Rémy Belleau (1554an hildako Jean de La Pèruse ordezkatu zuena), Jacques Pelletier du Mans eta Étienne Jodelle (azken hau Jean Doratek ordezkatu zuen).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]