Torakozentesi

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Torakozentesia pleuren arteko barrunbetik likidoa edo haizea ateratzeko egiten den proba osagarria da, beti ere pleurako isuria dagoenean.

Prozedura hau 1852n lehen aldiz deskribatu zuten.

Diagnostikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Pleurako likidoaren azterketa hiru arlotan egiten da: Biokimika, Mikrobiologia eta Anatomia patologikoa.

Honek guztiak arnas gaixotasun batzuen diagnostikoa ahalbidetu dezake, hala nola:

Teknika[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Torakozentesia saihetsen arteko espazioan ziztada egitean datza, toraxen. Horren bidez pleurako likidoa ateratzea da xedea, bi helbururekin: Azterketa egitea (diagnostikoa) edota toraxa likidoz hustu (tratamendua).

Neumotoraxen kasuan, haizea kanporatzea da helburua.

Azterketa biokimikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Proteinak eta LDH bai pleurako likidoan (Prot-p eta LDH-p) bai odolean (Prot-s eta LDH-s) aztertzean bi aukera topa dezakegu: Exudatua edo transudatua.

Exudatua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiru irizpide hauetatik bat gutxienez bete behar du:

    • LDH-p >200.
    • Prot-p/prot-s >0.5.
    • LDH-p/LDH-s >0.6.

Tuberkulosia, Minbizia eta Neumonia dagoenean agertzen da.

Transudatua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aurreko irizpideak betetzen ez dituenean. Bihotz-gutxiegitasunean ikusten da.

Azterketa mikrobiologikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gaixotasun infekziosoak diagnostikatu ditzakegu honen bidez, bereziki tuberkulosia.

Azterketa anatomo-patologikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Minbiziaren bila gabiltzanean oso baliagarria da.

Tratamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Torakozentesia bera izan daiteke sendabidea kasu batzuetan, baina beti ere jatorrizko gaixotasuna tratatu egin behar da, diagnostikoaren arabera.