Aktibo finantzarioen balorazio eredu

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Aktibo finantzarioen balorazio eredua (ingelesez: Capital Asset Pricing Model edo CAPM), area finantzarioan gehien erabiltzen den tresnetako bat da. Tresna honek aktibo jakin batek behar duen itzulera-tasa zehazten digu. Eredu honen sorkuntzan hiru ekonomialarik egin zuten lana; William Sharpe, John Lintner eta Jan Mossin-ek hain zuzen ere. Hiru ekonomialariak aldi berean lanean zeuden arren ez zuten eredua elkarrekin landu; hala ere, guztiak Harry Markowitz-en teoriak bultzatuta hasi ziren lanean. [1]

Aktibo finantzarioen balorazio-ereduak arrisku sistematikoa kontuan hartuta espero den errentagarritasuna estimatzen du. Merkatu-orekan oinarritzen den eredu teoriko bat da; hau da, aktibo finantzarioaren eskaintza eskariaren berdina izango da. Merkatuko egoera lehia perfektukoa litzateke, horregatik, eskari eta eskaintzaren arteko interakzioak aktiboan prezioa zehaztuko du. Honela, aktiboaren errentagarritasunak eta jasandako arriskuak erlazio zuzena izango dute; zenbat eta arrisku handiago, errentagarritasuna handiagoa izango da. Hori dela eta, arriskua neurtzea lortuko balitz, aktibo ezberdinen errentagarritasun potentzialaren ehunekoa kalkulatzea posible izango litzateke. [2]


Kalkulua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Formula:

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. (Gaztelaniaz) Moreno, Marco Antonio (2010-05-19) El CAPM, un Modelo de Valoración de Activos Financieros . Noiz kontsultatua: 2018-10-01.
  2. (Gaztelaniaz) «Modelo de valoración de activos financieros (CAPM)» Economipedia 2017-02-12 . Noiz kontsultatua: 2018-10-01.