Antonio Janigro

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Antonio Janigro
Janigro1.jpg
Bizitza
Jaiotza Milan1918ko urtarrilaren 21a
Herrialdea  Italia
Heriotza Milan1989ko maiatzaren 1a (71 urte)
Hezkuntza
Heziketa Milan Conservatory
Mozarteum University Salzburg
Jarduerak
Jarduerak orkestra zuzendaria, musika-irakaslea eta biolontxelista
Musika instrumentua Txeloa

Antonio Janigro (Milan, Italia, 1918ko urtarrilaren 21a - Ib., 1989ko maiatzaren 1a) biolontxelo-jotzaile eta orkestra-zuzendaria izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Diran Alexanianekin biolontxeloa ikasi ondoren, Parisen, bakarkako kontzertuak ematen hasi zen. 1939an, Jugoslavian harrapatu zuen gerrak, eta Zagreben gelditu zen. Bertako kontserbatorioko irakasle izan zen, 1954 arte. 1948an, orkestra-zuzendaritzan hasi zen, eta geroago, Zagrebeko Bakarlariak taldea sortu zuen. 1954tik 1967ra bitartean berak zuzendu zuen hamabi hariz eta klabezin batez osatutako taldea. Munduko hari-orkestrarik onenetakoa izan zen, eta barrokoko errepertorioa berpiztu zuen.

Aldi berean, Zagrebeko Irratiko Orkestra Sinfonikoa sortu eta zuzendu zuen (1954-1964). 1965tik 1967ra bitartean Milango l'Angelicum orkestraren zuzendari izan zen, 1968tik 1971ra, Sarreko Irratiaren Ganbera Orkestrarena, eta 1971tik 1974ra bitartean Salzburgoko Mozarteumeko Camerata Academicarena. Horrekin batera, bere biolontxelo-jotzailearen karrera ere aurrera eraman zuen, Dinu Lipatti, Carlo Zecchi eta Jörg Demus lagun zituela.

1950eko hamarkadan hirukoa osatu zuen Paul Badura-Skoda piano-jotzailearekin eta Jean Fournier biolin-jotzailearekin. Irakaskuntzak ere garrantzi handia izan zuen bere zereginetan: 1965tik 1974ra bitartean Düsseldorfko Robert-Schumann Kontserbatorioan, 1971tik aurrera Salzburgoko Mozarteumen, eta 1975etik aurrera Sttutgarteko Musika Eskola Nagusian. Ganbera-musika eta errepertorio barrokoa izan zituen Janigrok gogokoen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]