Fenilalanina
Fenilalanina (Phe) konposatu organikoa da, C9H11NO2 formula duena, aminoazidoen klasekoa eta bentzenoaren deribatua. Fenilalanina kirialitatea agertzen du eta bi enantiomero ditu: L-fenilanina eta D-fenilalinina. L-fenilalinina aminoazido proteinogeno esentziala da funtsezko zeregina duena beste aminoazido batzuen biosintesian, eta garrantzitsua da proteina eta entzima askoren egituran eta funtzioan. . D-Fenilalininak ez du funtzio biologiko adierazgarririk. Fenilalinina solido kristalinoa da. Uretan disolbagaitza eta ohiko disolbatzaile organikoetan disolbaezina da[1][2][3].
| Fenilalanina | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C9H11NO2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| SMILES isomerikoa | N[C@@H](CC1=CC=CC=C1)C(O)=O |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | Nitrogeno, karbono, oxigeno eta hidrogeno |
| Mota | Aminoazido proteinogeno, L-amino acid (en) |
| Estereoisomeroa | D-phenylalanine (en) |
| Tautomeroa | L-phenylalanine zwitterion (en) |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 1,29 g/cm³ (20 ℃, solido) |
| Azidotasuna (pKa) | 9,24 |
| Fusio-puntua | 283 ℃ |
| Masa molekularra | 165,079 Da |
| Erabilera | |
| Elkarrekintza | G protein-coupled receptor 139 (en) |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | COLNVLDHVKWLRT-QMMMGPOBSA-N |
| CAS zenbakia | 63-91-2 |
| ChemSpider | 5910 |
| PubChem | 6140 eta 6925665 |
| Reaxys | 1910408 |
| Gmelin | 17295 eta 58095 |
| ChEBI | 50837 |
| ChEMBL | CHEMBL301523 |
| ZVG | 100327 |
| EC zenbakia | 200-568-1 |
| ECHA | 100.000.517 |
| CosIng | 79702 |
| MeSH | D010649 |
| RxNorm | 8156 |
| Human Metabolome Database | HMDB0000159 |
| KNApSAcK | C00001386 |
| UNII | 47E5O17Y3R |
| NDF-RT | N0000146984 |
| KEGG | D00021 eta C00079 |
| PDB Ligand | PHE |
L-Fenilalinina UUU ea UUC kodoien bidez adierazten da.
| L-fenilalanina | D-fenilalanina |
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]L-Fenilalanina industrialki ingenieritza genetikoak eraldutako Escherichia coli bakterioa erabiliz[4].
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]L-Fenilalanina hainbat erabilera ditu industrian, hala nola, aromatizatzaile eta dieta-osagarri gisa, kosmetikan kremak egiteko eta aspartamoa edulkoratzaile artifiziala sintetizatzeko[5]. Hainbat aplikazio mediku ere baditu, depresio-mota batzuk tratatzeko adibidez.
Iturriak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Fenilalanina iturri onak arrautzak, oilaskoa, gibela, behikia, esnea eta soja dira. Fenilalaninaren beste ohiko iturri bat aspartamoarekin gozatutako edozer izaten da, esaterako dietetiko gisa markaturatutako freskagarriak.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Fenilalanina. Zientzia eta teknologia hiztegi entziklopedikoa. Elhuyar fundazioa.
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «L-Phenylalanine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-12-14).
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «D-Phenylalanine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-12-14).
- ↑ Wendisch, Volker F.. (2007). Amino acid biosynthesis: pathways, regulation, and metabolic engineering. Springer ISBN 978-3-540-48595-7. (kontsulta data: 2025-12-14).
- ↑ «Phenylalanine - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2025-12-14).