Isobutanol
| Isobutanol | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C4H10O |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Mota | Gantz-alkohol eta butanol |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 0,8 g/cm³ (20 ℃) |
| Biskositate zinematikoa | 4 mm²/s |
| Errefrakzio indiziea | 1,3958 |
| Disolbagarritasuna | 10 g/100 g (ur, 20 ℃) |
| Momentu dipolarra | 1,64 D |
| Fusio-puntua | −108 ℃ −108 ℃ |
| Irakite-puntua | 108 ℃ (760 Torr) 107,89 ℃ (101,325 kPa) |
| Fusio-entalpia | 1,64 D |
| Formazio entalpia estandarra | −334,7 kJ/mol |
| Baporizazio entalpia | 41,8 kJ/mol |
| Lurrun-presioa | 9 mmHg (20 ℃) |
| Gainazal-tentsioa | 0,02294 N/m |
| Masa molekularra | 74,073 Da |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| GHS arriskua | arriskua |
| Arrisku motak | H226 (en) |
| Prekauzio motak | P210 (en) |
| Lehergarritasunaren beheko muga | 1,7 % (V/V) |
| Lehergarritasunaren goiko muga | 10,6 % (V/V) |
| Autoignizio tenperatura | 415 ℃ |
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 150 mg/m³ (10 h, baliorik ez) 300 mg/m³ (8 h, Ameriketako Estatu Batuak) |
| Flash-puntua | 28 ℃ |
| IDLH | 4.848 mg/m³ |
| Eragin dezake | isobutanol exposure (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | ZXEKIIBDNHEJCQ-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 78-83-1 |
| ChemSpider | 6312 |
| PubChem | 6560 |
| Reaxys | 1730878 |
| Gmelin | 46645 |
| ChEBI | 49282 |
| ChEMBL | CHEMBL269630 |
| NBE zenbakia | 1212 |
| RTECS zenbakia | NP9625000 |
| ZVG | 15690 |
| DSSTox zenbakia | NP9625000 |
| EC zenbakia | 201-148-0 |
| ECHA | 100.001.044 |
| CosIng | 40796 |
| RxNorm | 1363048 |
| Human Metabolome Database | HMDB0006006 |
| KNApSAcK | C00050470 |
| UNII | 56F9Z98TEM |
| KEGG | C14710 |
Isobutanola (IUPAC: 2-metilpropan-1-ola) konposatu organiko bat da (CH3)2CHCH2OH formularekin. Likido kolorge eta sukoia da, usain bereizgarri batekin. Bere isomeroen artean n-butanola, 2-butanola, eta tert-butanola daude, horiek guztiak askoz garrantzitsuagoak industrian.
Produkzioa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Isobutanola propilenoatik abiatuz prestatzen da bi urratsetako prozesu baten bidez[1]. Lehen urratsean, propilenoa karbono(II) oxidoz eta hidrogenos errekazionaraziz butanala eta 2-metilpropanala sintetziatzen dira.

Bigarrenean, 2-metilpropanala hidrogenoz erreduzitzen da isobutanola lortuaz.

Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Isobutanolaren eta 1-butanolaren erabilerak antzekoak dira eta usu trukagarriak dira. Erabilera nagusiak bernizetan eta esterren aitzindari moduan dira[1]. Isobutanola bioerregaien osagarrietako bat da[2].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 (Ingelesez) Hahn, Heinz-Dieter; Dämbkes, Georg; Rupprich, Norbert. (2000). «Butanols» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (American Cancer Society) doi:. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2021-03-05).
- ↑ (Ingelesez) Peralta-Yahya, Pamela P.; Zhang, Fuzhong; del Cardayre, Stephen B.; Keasling, Jay D.. (2012-08). «Microbial engineering for the production of advanced biofuels» Nature 488 (7411): 320–328. doi:. ISSN 1476-4687. (kontsulta data: 2021-03-05).