Jacques Ibert

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Jacques Ibert
Jacques Ibert.jpg
Bizitza
Izen osoa Jacques François Antoine Marie Ibert
Jaiotza Paris1890eko abuztuaren  15a
Herrialdea  Frantzia
Heriotza Paris1962ko otsailaren  5a (71 urte)
Hobiratze lekua Passy hilerria
Hezkuntza
Heziketa Goi Mailako Musika eta Dantza-Kontserbatorio Nazionala
Hizkuntzak frantsesa
Irakaslea(k) Nadia Boulanger
Emile Pessard Itzuli
André Gedalge Itzuli
Paul Vidal Itzuli
Jarduerak
Jarduerak orkestra zuzendaria, musikagilea, musikaria, musikologoa eta soinu banda konpositorea
Enplegatzailea(k) French Academy in Rome Itzuli  (1937 -  1960)
Q3458203 Itzuli  (1955 -  1956)
Lan nabarmenak Q3057811 Itzuli
Angélique Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Académie des Beaux-Arts Itzuli
Mugimendua musika klasikoa
Genero artistikoa opera
Zerbitzu militarra
Parte hartutako gatazkak Lehen Mundu Gerra
IMDb nm0006135

Jacques Ibert (Paris, Frantzia, 1890eko abuztuaren 15a - ibidem, 1962ko otsailaren 5a) musikagilea izan zen. Parisko kontserbatorioan egin zituen ikasketak, Émile Pessard, André Gédalge eta Paul Vidalekin. 1919an Erromako Sari Nagusia irabazi zuen, Le Poète et la fée kantatarekin. Hainbat kargu izan zuen bizitzan zehar: 1936an Erromako Frantses Akademiako zuzendari izendatu zuten; 1955ean Parisko Operako eta Opera Komikoko zuzendari laguntzaile. 1956an Arte Ederretako Akademiako kide hautatu zuten, G. Ropartzen ordez. Nekez sailka daitekeen musikaria da; Iberten iritziz «sistema guztiak dira onak, baldin eta beren baitan musika badute». Estiloaren sen zorrotza zuen, eta neurriz erabiltzen zituen bitartekoak.

Lan nagusiak: Angélique (1927); Le Roi d'Yvetot (1930); Gonzague (1935); L'Aiglon (Arthur Honeggerrekin, 1937) operak; L'Eventail (beste bederatzi musikarirekin batera, 1929); Le Chevalier Errant (1935) balletak; Escales (1922); Divertissement (1930), Lebicheren Chapeau de paille d'Italie (Lastozko Italiar Txapela) berak egokitutako orkestra-lanak; Lousville Concerto (1953); 2. sinfonia, «Bostonekoa» (1955); Capriccio hamar musika-tresnarentzat (1938); Harizko musika tresnetarako Kuartetoa (1937-42) ganberako musika.

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Jacques Ibert Aldatu lotura Wikidatan