Lorentzen uzkurdura

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Lorentzen uzkurduraren eskema bat. (X′,cT′) barra bati pausaguneko behatzaile baten koordenatuak dira, aldiz (X,cT) beste behatzaile baten koordenatuak delako barrarekiko, espazio-denboraren izaera sasieuklidearraz lehenengo behatzaileak l barraren luzera neurtzen duen bitartean, bigarrenak ostera luzera txikiagoa neurtzen du l/γ < l.

Lorentzen uzkurdura efektu erlatibista bat da, gorputz baten tamainaren uzkurduran dagoena bere abiadura argiaren abiadurara hurbiltzen den heinean. Jatorriz, Lorentzek ezarritako kontzeptua izan zen Michelson-Morley-ren esperimentuko emaitza positiboen eza azaltzeko. Gero Albert Einsteinek aplikatu zuen erlatibitate bereziaren inguruan.

Lorentzen uzkurdura adierazpen honek azalduta dago


non L0 pausaguneko behatzaile batek neurtutako distantzia den eta L1 higitzen ari den behatzaile batek neurtutako distantzia, v abiaduran, c argiaren abiadura izanik.

Lorentzen uzkurdura denboraren zabalkuntzaren efektua bezala ere uler daiteke eta gorputz edo partikula baten inertzia-masa gehitzea bezala.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Lorentzen uzkurdura Aldatu lotura Wikidatan