Nicolás Guillén

Wikipedia, Entziklopedia askea
Nicolás Guillén
NicolásGuillén-1942.jpg
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakNicolas Guillén
JaiotzaCamagüey1902ko uztailaren 10a
Herrialdea Kuba
Talde etnikoaKubatarra
HeriotzaHabana1989ko uztailaren 16a (87 urte)
Hezkuntza
HeziketaHabanako Unibertsitatea
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakpoeta, kazetaria eta idazlea
Jasotako sariak
Genero artistikoaolerkigintza

Musicbrainz: 7fd47e79-1c9f-47e2-8d46-df23892d14c8 Discogs: 521668 Edit the value on Wikidata

Nicolás Guillén (Camagüey, Kuba, 1902ko uztailaren 10a - Habana, Kuba, 1989ko uztailaren 16a) gaztelaniazko poeta izan zen. Kultura hispaniko eta europarrari uko egin gabe, tradizio beltza jaso zuen, nazioko folklorea iturburutzat hartuta. Arraza beltzaren sakoneko sentimenduak eta haren askatze nahia kantatu zituen, musikaltasun handiz: Motivos de son (1930); Sóngoro Casongo (1931). Iraultza nagusitu zelarik, Kubako Idazleen Batasunako lehendakari izendatu zuten, eta Kubako poeta nagusitzat hartua izan da. Garai hartakoak ditu Poemas de amor (1964), Tengo (1964) eta El gran zoo (1968) poema-bildumak.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Guillén Nicolas; Mujika, Luis Mari: Nicolas Guillén, El son entero. - Egan, 1994-1, 216-219.