P-Fenilendiamina
| P-Fenilendiamina | |
|---|---|
 | |
| Formula kimikoa | C6H8N2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | Nitrogeno eta karbono |
| Mota | phenylenediamine (en)  |
| Ezaugarriak | |
| Disolbagarritasuna | 4 g/100 g (ur, 24 ℃) |
| Fusio-puntua | 146 ℃ 140 ℃ 146 ℃ |
| Irakite-puntua | 267 ℃ (760 Torr) 267 ℃ (101,325 kPa) |
| Lurrun-presioa | 1 mmHg (20 ℃) |
| Masa molekularra | 108,068748256 Da |
| Erabilera | |
| Rola | Alergeno |
| Arriskuak | |
| GHS arriskua | arriskua |
 ,  ,  | |
| Arrisku motak | H301+H311+H331 (en) , H317 (en) , H319 (en) , H370 (en) , H410 (en) |
| Prekauzio motak | P260 (en) , P273 (en) , P280 (en) , P301+P310 (en) , P305+P351+P338 (en) , P311 (en) |
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 0,1 mg/m³ (10 h, Ameriketako Estatu Batuak) |
| Flash-puntua | 156 ℃ |
| IDLH | 25 mg/m³ |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | CBCKQZAAMUWICA-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 106-50-3 |
| ChemSpider | 13835179 |
| PubChem | 7814 |
| Reaxys | 749029 |
| Gmelin | 51403 |
| RTECS zenbakia | SS8050000 |
| ZVG | 16890 |
| DSSTox zenbakia | SS8050000 |
| EC zenbakia | 203-404-7 |
| ECHA | 100.003.096 |
| CosIng | 37249 |
| MeSH | C029728 |
| RxNorm | 1362740 |
| Human Metabolome Database | HMDB0256055 |
| UNII | U770QIT64J |
| NDF-RT | N0000171758 |
| KEGG | C19499 |
p-Fenilenediamina konposatu organiko aromatikoa da C6H4(NH2)2 formula aminen taldekoa. Bi egitura-isomero ditu orto-fenilendiamina eta meta-fenilendiamina. Solido kristalino zuria da.. Disolbagarria da uretan, etanoletan, kloroformotan eta ohiko disolbatzaile organikoetan. Narritagarria eta toxikoa da[1].
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]p-Fenilendiamina sintetizatzeko p-nitroklorobentzenoa amoniakoarekin tratatzen da eta, segidan, erreakzioaren emaitza den p-nitroanilina hidrogenatu egiten da katalizatzaile egoki baten presentzian, paladioa adibidez[2]
ClC6H4NO2 + 2 NH3 → H2NC6H4NO2 + NH4Cl
H2NC6H4NO2 + 3 H2 → H2NC6H4NH2 + 2 H2O
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]p-Fenilenediamina ilea eta larrua tindatzeko, argazki-errebelatzaile, erreaktibo kimiko eta kautxuetan bulkanizazio-azeleratzaile eta antioxidatzaile gisa usatzen da[3]
Toxikotasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]p-Fenilenediaminak dermatitis larria, begietako narritadura eta malko-jarioa, asma, gastritisa, giltzurrun-gutxiegitasuna, bertigoa, dardarak, konbultsioak eta koma eragin ditzake gizakiengan esposizio labur akutuen ondorioz. Ukipen-dermatitisa eragin dezake epe luzeko esposizioaren ondorioz[4]. Ile-tindu gisa baliatuta dermatitisa eragin dezake[3]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) PubChem. «P-Phenylenediamine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-11-23).
- ↑ Budavari, S. (ed.). (1996). The Merck Index - An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. Merck and Co., Inc, 1255 or..
- ↑ a b «p-Phenylenediamine - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2025-11-23).
- ↑ p-Phenylenediamine. .
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]| Autoritate kontrola |
|
|---|
Datuak: Q415024
Multimedia: 1,4-Diaminobenzene / Q415024
|
Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |