Prakrito

Wikipedia, Entziklopedia askea
Prakrito
Datu orokorrak
Lurralde eremua India
Nepal
Hiztunak Galdua XII. mendean
Aurrekaria Vediko
Hizkuntza kodeak
ISO 639-2 pra

Prakrito[1] (prakṛta) antzinako Indian mintzatzen zen indoariar hizkuntzen multzo bat izan zen.

Sanskritoa brahmanek (apaiz) erritu erlijiosoetan erabilitako hizkuntza jasoa zen eta, prakritoa, berriz, erlijio heterodoxoetan (jainismoan eta budismoan). Izena sanskritozko प्राकृत prākrita (‘jatorra’) hitzetik dator.

Hizkuntza prakrito nagusiak honakoak dira:

  • Antzinako prakritoa, Ashoka enperadoreak erabili zuena.
  • Paliera, budistek erabilia.
  • Maharastria, egungo maratheraren arbasoa.
  • Saurasenia.
  • Magadhia, ekialdekoa.
  • Ardhamagadhia, jainistek erabilia.
  • Jai-Sauraseni.a
  • Jain-Maharastria.
  • Apabhramsa, azken dialektoa.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. 47. araua - Hizkuntza hilak eta klasikoak. Euskaltzaindia Noiz kontsultatua: 2010-12-23.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.