Sanskrito

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Sanskritoa
संस्कृतम्
Datu orokorrak
Lurralde eremua India
Hiztunak 14.135 hiztun Indian (2001)
Hizkuntza familia
giza hizkuntzak
hizkuntza euroasiarrak
indoeuropar hizkuntzak
Indoirandar hizkuntzak
Indoariar hizkuntzak
Prakrito
Informazio filologikoa
Hizkuntza-tipologia SOV hizkuntza eta fusional language
Modu gramatikalak desiderative eta Injunctive mood
Alfabetoa Devanagari, Kannada alphabet, Vatteluttu alphabet eta Śāradā script
Sorrera lekua Vediko
Hizkuntza kodeak
ISO 639-1 sa
ISO 639-2 san
ISO 639-3 san
Wikipedia sa

Sanskritoa[1] (sanskritoz: संस्कृता वाक्, saṃskṛtā vāk, edo laburtuta संस्कृतम्, saṃskṛtam), hizkuntza indoariar historiko bat da, hinduismoaren eta budismoaren hizkuntza liturgikoetako bat eta Indiako 22 hizkuntza ofizialetako bat.

Sanskritoaren aurreneko forma vedikoa da, K.a. 1500 inguruan jadanik Rig-veda testuan erabilia, gaur egungo Indiako eta Pakistango iparraldean mintzo zen hizkuntzan oinarritua. K.a. V. mende inguruan Paninik eta beste gramatikari batzuek arautu eta finkatu zuten hizkuntza.

Geroztik, Paniniren eredutik zerbait aldentzen den sanskrito klasikoa K.a. V. mendetik K.o. X.era loratu zen, eta goi klaseen artean ohiko kultura hizkuntza izan zen. Hartatik eratorri zen prakrito edo hizkuntza arrunta. Egun sanskritoa, gutxi bada ere, devanagari idazkeran erabiltzen da, jakintza gizonen arteko komunikabide gisa, eta baita zenbait literatur testutan ere. Sanskrito klasikoaz idatzitako testu anitz gorde direnez, antzinako hizkuntzen arteko ezagunenetakoa da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Sanskrito Aldatu lotura Wikidatan


Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.