Gino Bartali

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Gino Bartali.
Gino Bartali jaio zen etxea Florentziako Ponte a Eman.

Gino Bartali (Ponte a Ema, Florentzia, 1914ko uztailak 18- Florentzia, 2000ko maiatzak 5), Ginetaccio ezizena jaso zuena, txirrindulari italiar bat izan zen, 1935 eta 1954 artean profesionala izan zena, denbora horretan 91 garaipen lortu zituelarik.

1936an, jada Italiako Giro bat lortua zuela, Bartali txirrindularitza uzteko puntuan egon zen bere anaia Giulioren heriotzaren ondorioz. Txirrindularitzaren zale guztien zorionerako, Gino Bartalik lehiatzen jarraitu zuen.

Fausto Coppiren arerio nagusia izan zen, italiarrak banatzen zituen lehia, politikoki zein erlijiosoki (euren pentsaera politiko erlijiosoak ere aurkakoak ziren). Alabaina, elkarren arteko lehia horrez gain, Coppi eta Bartaliren artean bazegoen adiskidetasuna, talde berean egon ziren urte askoan, eta, askotan, batak bestearen laguntzaile lana egin zuen eta alderantziz. 1949ko Frantziako Tourra, Coppik irabaziko zuena Bartaliren aurretik, honen adibiderik esanguratsuena izan daiteke. Bi txirrindulari italiar hauek lasterketa Alpeetan txikitu zuten, baina beti "eskutik".

Bigarren Mundu Gerrak bere kirol karrera eten zuen. Gerra honen aurretik, 1939an ezin izan zuen 1938an lortu zuen Frantziako Tourra defendatu. Gino Bartalik, baina, mendeku hartu zuen 1948an, bere bigarren Tourra oso modu ikusgarrian lortuz, zazpi etapa garaipen lortuta. Bi garaipen hauekin, egundaino, bi Tour hamar urteko diferentziaz irabazi dituen txirrindulari bakarra da.

Bartali eskalatzaile bikaina izan zen, Italiako Giroko mendiko sailkapen nagusiko lehena zazpi aldiz izan zelarik, eta Tourrekoa bi aldiz. Aitzindaria izan zen Campagnolo martxa aldaketa sistema erabiltzen. Aurretik, bizikletek bi plato izaten zituzten eta horien artean egin beharreko aldaketa eskuz egin behar zen, horretarako gelditu egin behar zelarik. Sistema berri honekin, txirrindulariak plato aldaketa bizikleta gainetik jaitsi gabe egin zezakeen. Ekintza hau, azkar, Bartali eraso bat jotzeko prest zegoela adierazten zuen seinale bihurtu zen.

Itzuli Handietan lortu zituen garaipenez gain, Bartalik Italiako Txirrindularitza Txapelketa Nazionala bost aldiz irabazi zuen, baita zenbait klasiko ere, Milan-San Remo eta Lonbardiako Giroa kasu.

Palmaresa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1935[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1936[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Lonbardiako Giroa
  • Italiako Giroan lehena, gehi lau etapa eta mendiko sailkapena

1937[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Italiako Errepide txirrindularitzako txapelketako garailea
  • Lehena Italiako Giroan gehi lau etapa eta mendiko sailkapena
  • Piamonteko Giroa
  • Frantziako Tourreko Etapa 1
  • Lazioko Giroa

1938[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Lehena Frantziako Tourrean gehi bi etapa eta mendiko sailkapena.
  • Tre Valli Varesine
  • Bigarren Italiako errepide txirrindularitzako txapelketan

1939[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1940[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Italiako Errepide Txirrindularitza txapelketako garailea.
  • Milan-San Remo
  • Lonbardiako Giroa
  • 2 etapa Italiako Giroan eta mendiko sailkapena
  • Lazioko Giroa
  • Toskanako Giroa
  • Campaniako Giroa

1942[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 3. Italiako errepide txirrindularitzako txapelketan.

1945[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Lazioko Giroa
  • Campaniako Giroa

1946[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1947[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Milan-San Remo
  • 2. Italiako Giroan, gehi 2 etapa eta mendiko sailkapena
  • Suitzako Itzulia eta 2 etapa

1948[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Zuricheko Txapelketa
  • 1.a Frantziko Tourrean, gehi zazpi etapa eta mendiko sailkapena
  • Toskanako Giroa

1949[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1950[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Milan-San Remo
  • Frantziako Tourreko etapa 1
  • 2. Italiako Giroan eta etapa 1
  • Toskanako Giroa

1951[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 2. Italiako errepide txirrindularitzako txapelketan
  • 4. Frantziako Tourrean
  • Piamonteko Giroa

1952[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1953[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • 4. Italiako Giroan
  • Emiliako Giroa
  • Toskanako Giroa


Aurrekoa
Roger Lapébie
Frantziako Tourraren irabazlea
1938
Ondorengoa
Sylvère Maes


Aurrekoa
Jean Robic
Frantziako Tourraren irabazlea
1948
Ondorengoa
Fausto Coppi

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Gino Bartali Aldatu lotura Wikidatan