The Ramones

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Ramones
Taldekideak, Oslon izandako kontzertuan, 1980ko abuztuaren 30ean. Ezkerretik eskuinera: Johnny Ramone, Dee Dee Ramone eta Joey Ramone.
Taldekideak, Oslon izandako kontzertuan, 1980ko abuztuaren 30ean. Ezkerretik eskuinera: Johnny Ramone, Dee Dee Ramone eta Joey Ramone.
Datuak
Jatorria Nueva York, Ameriketako Estatu Batuak
Musika mota Punk
Urteak 1974 - 1996
Diskoetxeak Sire Records
Radioactive Records
Chrysalis Records
Webgunea www.officialramones.com
Taldekideak
Joey Ramone
Johnny Ramone
Tommy Ramone
Dee Dee Ramone
C.J. Ramone
Marky Ramone
Richie Ramone
Elvis Ramone
The Ramones 1983an.

The Ramones Ameriketako Estatu Batuetan 1974an sortutako punk taldea da. Munduko lehen punk taldetzat jota, The Ramonesek 1970eko hamarkadaren erdiko punkaren soinua eta portaera sortu zuten, nahiz eta The Clash garaikideen arrakasta komertziala ezta Sex Pistolsen ospea ez zuten lortu. Rock and rolla funtsezkora mugatu zuten: lau akorde, melodia erraza, eta letra txotxoloa. Erritmoa bizkortzearekin batera, 1960ko hamarkadaren hasieran, The Beatlesen baino lehen, sortu zen rock and rolla eta popa berreskuratu zuten. Iraultzaile zirudien soinu horrek.

Hogeita bi urtez jo zuten, harik eta 1996an Lollapalooza musika jaialdian aritu ostean taldea desegin arte. Handik gutxira, hiru jatorrizko osakide, Joey, Johnny, eta Dee Dee Ramone (hauexek goitizenak izaten ziren) hil egin ziren. The Ramonesek talde gazteagoengan eragin handia izan arren, gaur egun jotzen ari ziren egunetan baino fama handiagoa daukate.

Musikaren munduan sekulako itzala izan dute The Ramonesekoek. Punk mugimendu britainiarraren sorreran eragin handia izan zuten, baita The Sex Pistols eta The Clash taldeen jaiotzan ere. Gainera, oso ugariak dira New Yorktarren ibilbideari jarraituta eratu diren taldeak. Pop, surf eta bubblegum erritmoez betetako rock doinuetako melodia gogoraerrazak mundu osoan entzun dira, horien artean "I wanna be sedated", "Sheena is a punk rocker" eta "Blitzkrieg Bop".

Soinu bizia eta zuzena, lelo gogoraerrazak, azaleko gaiei buruzko hitzak eta konposizio errazak dira 1974an Queens auzo newyorktarrean sortutako taldearen musikaren ezaugarri nagusiak. 1950eko hamarkadako rockabilly erritmoak, 60ko urteetan emakumeek osatutako taldeen musika-estiloa eta surf-rock doinuak berreskuratu nahi zituzten. Ramonesek ez zuen egin nahi 1970eko hamarkadan rock progresiboa egiten zuten taldeen musika hain landua.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehenengo urratsak (1974 - 1979)[aldatu | aldatu iturburu kodea]

The Ramones osatu zuten lehen taldekideak Johnny Ramone (John Cummings) gitarrista, Dee Dee Ramone (Douglas Colvin) baxu-jotzailea eta Joey Ramone (Jeffrey Hyman) bateria eta abeslaria ziren. Bestalde,Tommy Ramonek (Tom Erdelyi) hartu zuen taldea ordezkatzeren ardura; handik gutxira, halere, bateria jotzera pasatu zen, eta Joey kantari nagusia izatera. Paul McCartneyk Ramone abizena erabiltzen zuen batzuetan hoteletan izena emateko. Hori horrela, Dee Deek iradokita hartu zuen taldeak Ramones izena, izan ere, The Beatlesen jarraitzaile sutsua zen.

CBGB New Yorkeko taberna mitikoan kontzertuak ematen zituzten Ramonesekoek eta, besteak beste, Blondie, Patti Smith eta Talking Heads ezagunekin partekatu zuten eszenatokia. Nahiz eta euren lehen kontzertuak harrera ez oso onik izan, Queenseko punk taldea denbora gutxian egin zen ospetsu, batik bat zuzenekoetan erritmo frenetikoa eta indar bizia eskaintzeagatik. Bira britainiarra lehen LPa besapean zutela

Ramones izan zen newyorktarren lehen lana. 1976an Sire Recordsek kaleratuta, disko honek "Blitzkrieg Bop" eta "Judy Is a Punk" kanta ezagunak bildu zituen.

Urte bereko udan, The Ramonesek Atlantikoa zeharkatu zuen Britainia Handian kontzertu-bira bati ekiteko. Herrialde anglosaxoian harrera beroa eman zien publikoak; ikuslegoaren artean, punkaren mugimendu britainiarra garatzeko funtsezkoak izango ziren pertsonaietako batzuk zeuden.The Clash, The Sex Pistols eta The Damned taldeko kideek txalotu egin zituzten.

Talde mitikoaren bigarren diskoak 1977an ikusi zuen argia, Leave Home izenburupean. Beste kanta batzuen artean, "Gimme Gimme Shock Treatment", "Pinhead" eta "Suzy is a headbanger" entzun daitezke bertan. Urte horretan bertan, beste lan bat merkaturatu zuten Ramonesekoek: Rocket to Russia. "Sheena is a punk rocker" aski ezaguna, "I don't care" eta "Teenage Lobotomy" dira LP horretan bildu zituzten abestietako batzuk. Ramone berri bat taldean

1978am, bateria jotzeari utzi eta taldearen ekoizle izatera pasatu zen Tommy Ramone. Haren ordez, Marky Ramone (Marc Bell), Richard Hell & The Voidoidseko bateria, sartu zen.

Aldaketa horren ondoren, haserrealdiren bat sortu zen Joey abeslariaren eta Johnny gitarristaren artean, izan ere, Joeyk disko arrakastatsu bat editatu nahi zuen eta Johnnyk, berriz, ez zion taldearen ospeari hainbesteko garrantzirik ematen. Horren emaitza Road to Ruin diskoaren aniztasun estilistikoa izan zen. Batetik, pop kantak zeuden lan horretan, "Don't come close" esaterako; bestetik, abesti rockeroagoak, besteak beste "I wanna be sedated" entzutetsua.

The Ramones 1980an.

Bestalde, B serieko pelikula batean parte hartu zuen The Ramonesek. Rock 'n' roll High School Allan Arkushek zuzendutako filmean agertu ziren eta, gainera, soinu-bandarako zenbait kanta sortu zituzten.

New Yorkeko punk mugimenduaren lehen boladako aitzindaria, The Ramonesek 1996an esan zien agur eszenatokiei, aurretik, baina, hainbat disko bikain sortu zituen, horien artean End of the century, Animal Boy, baita abesti ahaztezinak eta gogoraerrazak ere, hala nola "Judy is a Punk" eta "Do you wanna dance?". Johnny, Joey, Dee Dee eta Marky ramonetarrek osatutako taldea Rock and Roll Hall of Famen sartu zen 2002an.

1980-1989[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1980an, Phil Spector sona handiko ekoizleak euren hurrengo diskoan lan egitea lortu zuten The Ramonesekoek. End of the century taldearen ibilbideko lanik komertzialena izan zen. Spectorren lan egiteko era Tommy Ramone arreko produktorearena baino perfekzionistagoa eta zorrotzagoa zen; grabazio ugari egin zituzten disko bikaina lortzeko. Are gehiago, Dee Deek urte batzuk geroago adierazi zuenez, pistola batez mehatxatu zituen Spectorrek abestiak behin eta berriz errepikatzeko estudioan jarrai zezaten.

Horren emaitza merkatuan harrera beroa izan zuen disko aparta izan zen. Besteak beste, "I'm affected", "Chinese Rock" eta "Do you remember rock'n'roll radio?" kantak bildu zituzten bertan. Halere, The Ramonesek ez zuen Spector aukeratu hurrengo Lpa, [[Pleasant dreams]+ (1982), ekoizteko. Horren ordez, Graham Gouldman, 10cc taldeko kide ohia, hautatu zuten. The Hollies ( II) eta The Yardbirds taldeei zenbait abesti idatzitakoa zen Gouldman. Disko berri horretan, Ramonesen musikak poperantz egin zuen eta kritikariek ez zuten oso begi onez ikusi.

Subterranean Jungle diskoak 1983an ikusi zuen argia eta horrekin batera Dee Dee, Joey eta Johnny ramoneen artean desadostasunak etorri ziren. Gainera, Markyk bateria utzi zuen eta haren lekua Richie Ramonek (Richard Beau) hartu zuen. Diskoak ez zuen arrakasta gehiegirik izan; berriro ere Tommy Ramonek ekoitzitako Too tough to die (1984) izenekoak, aldiz, itzal handiago izan zuen.

Animal Boy (1986) Ramonesen estudioko bederatzigarren diskoak aurrekoak baino soinu gogorragoa zeukan eta bilduma onenaren sari bat irabazi zuen New York Music Awardsen. Sari newyorktar horietan, gainera, urteko singlea izendapena jaso zuen "Bonzo Goes to Bitburg" kantak. Markyren itzulera, Dee Deeren agurra

Halfway to sanity (1987) publikatu ondoren, Ramones Mania (1988) arrakasta-bilduma kaleratu zuten. Brain Drain (Chrysalis Records, 1989) diskoa grabatzeko, Marky Ramone taldera itzuli zen, baina Dee Dee baxu-jotzaileak alde egin zuen, bere ordez C.J. Ramone (Christopher John Ward), Ramonesen 18 urteko jarraitzaile sutsua, batu zitzaien.


1990-1996[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ramonesen hurrengo lana Loco Live (1991) Espainiako Estatuan zuzenean grabatutako diskoa izan zen. Mondo Bizarro (1992) izenekoaren abestien konposaketan Dee Deek hartu zuen parte eta Acid Eaters (1993) diskoan, bestalde, 1960ko hamarkadako taldeen kanten bertsioak bildu zituzten. Azken diskoa eta agur esateko bira.

The Ramonesek estudioan grabatutako azken diskoa 1995ean plazaratu zen, ¡Adiós Amigos! izenburupean. Ondoren, eszenatokiei eta zaleei agur esateko kontzertu-bira egin zuten. New Yorkeko taldearen azken zuzenekoa 1996ko abuztuan izan zen, Los Angelesen (AEBak). Emanaldi jendetsu hori gainera We're outta here diskoan jaso zuten.

Estiloa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ramones musika taldea, New York eta Londresen piztu zen punk estiloaren lehenengo korrontean kokatu genezake. Talde honetaz gain, New Yorkek punk estiloko beste hainbat talde ezagutu zituen, Television, Blondie edo Talking Heads, esate baterako. Artistei dagokionez, nahiz eta beste musika estilo bat izan, Richard Hell eta Patti Smith arrakasta handia lortu zuten. Aurretik aipatutako talde horiek intelektualagoak izanik eta asmatutako musika estiloa kutsu artistikoagoa izanik, Ramonesek sortzen zituzten abestiak oso laburrak, akorde gutxikoak eta letra zentzu gabekoak, alegia, soilekoak ziren. Estilo honen emaitza, 1950 eta 1960ko hamarkadetako rock and rolleko sustraietan oinarritutako formula bat izan zen, hau da, Beatlesen estilo horren aurrekaria izan zen horretara, baina haiek erabiliko zuten erritmo hori baino askoz azkarrago batekin, ordura arte egundo entzun bakoa.


Ramoneseen musika minimalista, ozen eta azkarra 1950eko eta 1960ko hamarkadetan bandako kideak ezagutu zuten rock estiloko musika taldeetan oinarrituta zegoen, hala nola The Beach Boys, The Kinks , The Who , The Beatles eta Rolling Stones bezalako hamarkadan eragin handia izandako taldeak. Baita protopunk delakoa jotzen zuten The Stooges eta New York Dollsen abestiak ere. Horretaz gain, 1970eko hamarkadako rock konplexua eta oso landua produzitzen zuten musika taldeen kontrako erreakziotzat hartu liteke haien musika estiloa, esate baterako Led Zeppelin eta rock artista aurrerakoiak musika zerrendetan nagusiki azaltzen zirenak. Aipatutako hamarkada honetan, Ramones punk eszenako liderrak izan ziren, neurri handi batean, bere lehenengo lau disko esker , eta horrek oinarri horren gainean beste punk banda askore sorrera ekarri zuen. Soinu mota honek, Britainia Handian 1970eko hamarkadaren amaieran sortu berri zen heavy metalen korrontea zer esan handia izan zuen, Motorhead (R.A.M.O.N.E.S abestia egin zutenek) Judas Priest eta Iron Maidenen eta speed metal estiloko taldeen artean.

1980ko hamarkadan, Ramones musika taldearen estiloak nahiko aldatu zuen hardcore punk estiloan murgilduz eta beste talde batzuekiko eranggikortasuna sortuz. Too Tough to Die edo Halfway to Sanity aldaketa horren islapenak dira. Taldearen freskotasunak eta doinuak, Rock and Roll Highscholl kanten bitartez adierazita, sortu berri zegoen punk musika estiloaren aintzindari egin zituen, Green Day taldearekin batera.

Kontzertuetan erabiltzen zuten jarkerari erreparatzen badiogu, beti jarraitzaileei begira kokatzen zirela esan behar da. Bai gitarristak bai bajistak hankak zabaltzen zituzten jotzerako orduan. Honetaz gain, gogoko zuten instrimentuak belaunetararte dindilizka izatea , honek jende aurrean eragiten zuen efektuagatik. Antza denez, Johnny Ramoneri ez zituen gustoko publikoari jaramonik egiten ez zioten musikariak.

Apurketaren ondoren[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Joey Ramone abeslaria New Yorken hil zen 2001eko apirilaren 15ean, linfoma baten ondorioz. Dee Dee Ramone, bestalde, 2002ko ekainaren 5ean zendu zen, heroina gaindosi bat zela eta. 2004ko irailaren 15ean, berriz, Johnny Ramone hil zen, prostatako minbizi batek jota.


Diskografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Estudioko lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Urtea Diskoa
1976 Ramones
1977 Leave Home
Rocket to Russia
1978 Road to Ruin
1980 End of the Century
1981 Pleasant Dreams
1983 Subterranean Jungle
1984 Too Tough to Die
1986 Animal Boy
1987 Halfway to Sanity
1989 Brain Drain
1992 Mondo Bizarro
1993 Acid Eaters
1995 ¡Adios Amigos!
Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: The Ramones Aldatu lotura Wikidatan