Alariko I.a

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Alariko I.a
Alarik, Nordisk familjebok.png
Bisigodoen erregea

395 - 410
Athanaric Itzuli - Ataulfo
Magister militum

Bizitza
Jaiotza Dacia eta Tulcea County Itzuli376
Herrialdea Bisigodo
Heriotza Cosenza410 (33/34 urte)
Hobiratze lekua Busento Itzuli
Heriotza modua : malaria
Familia
Aita Athanaric
Seme-alabak
Leinua Balti dynasty Itzuli
Jarduerak
Jarduerak subiranoa eta Q20191909 Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa arianismoa

Alariko I.a[1] (gotikoz: Alareiks, latinez: Alaricus; 370 – 410) buruzagi bisigodoa zen, 410ean Erroma hartu zuen lehen gerlari germaniarra.

370 inguruan jaio zen Danubioko bokaletik hurbil, Balti leinuan. Bisigodoen erregea 395etik 410 arte izan zen. Herria egungo Bulgariatik Erromatar Inperioan barna eraman zuen hunoengandik ihesean.

Erromara heldu zenean, Ravennan finkatutako Honorio enperadorearekin negoziatzen saiatu zen, eta erromatar buruzagi gorenak horretarako prest zela eman zuen aditzera. Aldiz, Ravennara bidean, ordainpeko gerlari talde batek Alarikoren mandatari taldeari eraso egin zion eta, bi urteren buruan, pazientzia agortuta, Alarikok Erroma arpilatu eta hondatzeko baimena eman zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Alariko I.a Aldatu lotura Wikidatan


Biografia Artikulu hau biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.