Alil kloruro
| Alil kloruro | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C3H5Cl |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | karbono eta kloro |
| Mota | konposatu kimiko |
| Ezaugarriak | |
| Dentsitatea | 0,94 g/cm³ (20 ℃) |
| Disolbagarritasuna | 0,4 g/100 g (ur, 20 ℃) |
| Momentu dipolarra | 1,94 D |
| Fusio-puntua | −134 ℃ −135 ℃ −134,5 ℃ |
| Irakite-puntua | 45 ℃ (760 Torr) 45,15 ℃ (101,325 kPa) |
| Fusio-entalpia | 1,94 D |
| Lurrun-presioa | 295 mmHg (20 ℃) |
| Masa molekularra | 76,008 Da |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Lehergarritasunaren beheko muga | 2,9 % (V/V) |
| Lehergarritasunaren goiko muga | 11,1 % (V/V) |
| Gutxieneko dosi hilgarria | ikusi
|
| Batezbesteko dosi hilgarria | ikusi
|
| Denboran ponderatutako esposizio muga | 3 mg/m³ (10 h, Ameriketako Estatu Batuak, Hungaria) 1 ppm (, Australia, Austria, Belgika, Danimarka, Finlandia, Frantzia, Islandia, India, Hego Korea, Mexiko, Zeelanda Berria, Norvegia, Peru, Suedia, Suitza, Turkia) |
| Denbora laburreko esposizio muga | 6 mg/m³ (baliorik ez) 2 ppm (Australia, Belgika, India, Islandia, Mexiko, Zeelanda Berria, Peru) 3 ppm (Finlandia) 3 mg/m³ (Hungaria, Suedia) 0,3 mg/m³ (Errusia) |
| Flash-puntua | −32 ℃ |
| IDLH | 782,5 mg/m³ |
| Eragin dezake | allyl chloride exposure (en) |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | OSDWBNJEKMUWAV-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 107-05-1 |
| ChemSpider | 13836674 |
| PubChem | 7850 |
| Gmelin | 82379 |
| ChEMBL | CHEMBL451126 |
| NBE zenbakia | 1100 |
| RTECS zenbakia | UC7350000 |
| ZVG | 24580 |
| DSSTox zenbakia | UC7350000 |
| EC zenbakia | 203-457-6 |
| ECHA | 100.003.144 |
| Human Metabolome Database | HMDB0248163 |
| UNII | V2RFT0R50S |
| KEGG | C19316 |
Alil kloruroa edo 3-kloropropenoa konposatu organokloratua da CH2=CHCH2Cl formula duena, haluroen familiakoa. Likido kolorgea da uretan disolbaezina baina disolbatzaile organiko ohikoetan disolbagarria[1]. Oso toxikoa eta sukoia da[2].
Agente alkilatzailea da eta erabilpen zabala du sintesi organikoan. Halaber, epiklorohidrina sintetizatzeko lehengaia da, konposatu polimeriko askoren monomeroa dena.
Sintesia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Alil kloruroa lehen aldiz August Cahours-ek eta August Hofmann-ek sintetizatu zuten 1857an alil alkohola fosforo trikloruroarekin errakzionaraziz[3],
Industrialki alil kloruroa propilenoa kloratuz sintetizatzen da. Tenperatura baxuetan 1,2-dikloropropanoa da produktu nagusia, baian tenperatura 500 C baino handiagoa denean alil kloruroa nagusitzen da.
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Alil kloruro gehiena epiklorohidrina sintetizatzeko baliatzen da. Beste produktu interesgarri batzuk ere prestatzeko usatzen da, hala nola, alil alkohola, alilamina, alil isozianatoa eta 1-bromo-3-kloropropanoa.
Agente alkilatzaile gisa botiken eta pestiziden prestakuntzan baliatzen da.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) Krähling, Ludger; Krey, Jürgen; Jakobson, Gerald; Grolig, Johann; Miksche, Leopold. (2000-06-15). Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA ed. «Allyl Compounds» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (Wiley-VCH Verlag GmbH & Co. KGaA): a01_425. doi:. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2022-12-05).
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Allyl chloride» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2022-12-05).
- ↑ (Ingelesez) «XXVII. Researches on a new class of alcohols» Philosophical Transactions of the Royal Society of London 147: 555–574. 1857-12-31 doi:. ISSN 0261-0523. (kontsulta data: 2022-12-05).