Antonio Pérez Goiena

Wikipedia, Entziklopedia askea
Antonio Pérez Goiena
Pérez Goyena. Retrato 1960.jpg
Bizitza
JaiotzaUharte1863ko urtarrilaren 17a
Herrialdea Nafarroa Garaia, Euskal Herria
HeriotzaIruñea1962ko urriaren 24a (99 urte)
Hezkuntza
HeziketaOña
Salamanca
Hizkuntzakgaztelania
euskara
latina
greziera
frantsesa
hebreera
Jarduerak
Jarduerakidazlea eta bibliografoa
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioakatolizismoa
Erlijio-ordenaJesusen Konpainia
Pérez Goyena. Autógrafo.jpg

Antonio Pérez Goiena (Uharte, 1863ko urtarrilaren 17a - Iruñea, 1962ko urriaren 24a[1]) nafar elizgizona eta idazlea izan zen. Jesuita izan zen. Razón y Fé, Estudios Eclesiásticos eta Príncipe de Viana aldizkarietan eman zituen argitara lan aipagarrienak. Obra nagusiak: Cesar Borgia, obispo de Pamplona (1934), La primera biblioteca pública de Pamplona (1941), Episcopologías de la diócesis de Pamplona (1942), La santidad en Navarra (1945), Un historiador navarro de la filosofía (1953), El valle de Baztán (1957) eta Ensayo de bibliografía navarra (9 liburuki, 1945-1964).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]