Bekoadro

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Fa bekoadro bat

Bekoadro () ordura arte diese edo bemol baten eraginpean zegoen notak bere berezko doinu maila hartzen duela adierazteko jartzen den zeinua da.[1] Izena antzinako musikaren «b» ikurretik datorkio, kantu gregorianon Si ondoan jartzen zuten tonalitate baxua adierazteko.[2]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Lur entziklopedietatik hartua.
  2.   Randel, Don Michael (2003), The Harvard Dictionary of Music, Harvard University Press, 4-5. orrialdea, https://books.google.es/books?id=02rFSecPhEsC&pg=PA4 .
Musika Artikulu hau musikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.