Cristóbal Halffter

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Cristóbal Halffter
Bizitza
Izen osoa Cristóbal Halffter Jiménez-Encina
Jaiotza Madril1930eko martxoaren  24a (89 urte)
Herrialdea  Espainia
Hezkuntza
Heziketa Madrid Royal Conservatory Itzuli
Hizkuntzak gaztelania
ingelesa
alemana
Irakaslea(k) Conrado del Campo Itzuli
Ikaslea(k) Manuel Balboa Itzuli
Jarduerak
Jarduerak orkestra zuzendaria, musikagilea eta unibertsitateko irakaslea
Jasotako sariak
Kidetza Berlingo Arteen Akademia
European Academy of Sciences and Arts Itzuli
San Fernandoko Arte Ederren Errege Akademia
Real Academia de Doctores de España Itzuli
Bavarian Academy of Fine Arts Itzuli
Genero artistikoa opera
IMDb nm0355137

Cristóbal Halffter (Madril, Espainia, 1930eko martxoaren 24a) musikagilea eta orkestra zuzendaria da, Ernesto eta Rodolfo Halffterren iloba.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Madrilen egin zituen ikasketak, hasieran Conrado del Camporekin eta geroago Alexander Tansmanekin. Manuel de Falla orkestraren zuzendari izan da (1955-1963), Madrilgo Kontserbatorioko konposizio katedraduna (1960) eta zuzendaria (1964-1966). Serialismoa eta ausazko musika landu ditu 1975az geroztik. Espainiako Musikako Sari Nazionala eman zioten 1953an, Espainiako Arte Ederretako Domina jaso zuen 1983an, eta San Fernandoko Akademiako kide izendatu zuten. 1994an Espainiar Musikaren Guerrero Fundazioaren saria eman zioten, eta 1995ean Konposizioaren Europako saria.

Musikagile emankorra izan da. Obra aipagarriak ditu, besteak beste: Antífona Pascual (1952), Misa ducal (1956), Gaudium et Spes-Beunza (1972), Elegía a la muerte de tres poetas españoles: Antonio Machado, Miguel Hernández y Federico García Lorca (1976); Officium defunctuorum (1979), Preludio Madrid 92 (1991), Don Quijote opera (2000), Adagio en forma de rondo para orquesta (2003), Lázaro opera (2007).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]