Dixieland

Wikipedia, Entziklopedia askea
Artikulu hau dixieland musika generoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Dixie».
Dixieland
BrianOConnell05.jpg
Jatorria
Sorrera-urtea1910
Jatorrizko herrialdeaAmeriketako Estatu Batuak
Ezaugarriak

Dixieland jazz-hot edo jazz tradizionalaren estilo bat da. Musika mota hau 1910. hamarkadan zabaldu zen eta metalezko musika tresnen erabilera eta inprobizazioa dira haren ezaugarri nagusiak.[1]

Etimologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ameriketako Estatu Batuetako hegoaldeko estatuei Dixie esaten zaie; "land" bestetik "lurra" da. Dixie kontzeptuak lurralde horien kontrola Frantziaren eskuetan zegoen garaietatik dator. Louisianan egindako garaiko bileteek, "ten" ordez, "dix" hitza zeramaten, "hamar" euskaraz. Hortik "Dix land" ideia sortu zen; hortik "Dixie Land" eta, azkenik, Dixieland sortu zen. Geografikoki estatu hauek hartzen ditu: Hego Carolina, Mississippi, Florida, Alabama, Georgia, Louisiana, Texas, Virginia, Arkansas, Ipar Carolina, Tennessee eta Maryland

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Dixieland jazzaren lehen estiloetako bat da, Storyvilleko musikariek asmatu zuten, New Orleans-en. Izena Dixie izeneko Estatu Batuetako hegoaldeko eskualdearen erreferentzia da. Txarangak, frantses kuadrillak, ragtime, blues eta inprobisazio kolektiboa eta polifonikoa uztartzen ditu. Orkestra baten tamaina finkatuta ez badago, "lehen lerroa" (edo korneta), tronboia eta klarinetea eta "erritmo atala" (atal erritmikoa) osatzen dute gutxienez tresna hauetako bi: banjo, kontrabaxua edo tuba, pianoa eta perkusioa (bateria, garbigailua, etab.).

Dixieland terminoa Original Dixieland Jass Band izen bereko taldearen diskoaren milioi bat ale saldu ondoren zabaldu zen 1917an. Geroztik musika mota etengabe zabaldu zen. Louis Armstrongen All-Stars Dixielandekin identifikatutako orkestra zen, nahiz eta Armstrongen eragina jazz arlo guztietan eman.

Ezaugarriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hauek izan daitezke batzuk:

  • Dixielanden hiru musika tresna gailentzen dira: tuba, korneta eta piano.
  • Erritmoa eta oinarri harmonikoa beste hauen gainean antolatzen dira: bateria, baxu elektrikoa, klarinete eta tronboi; batzutan ere hauek, bakarko une inprobisatuetan, paper protagonista hartzen dute.
  • Banjo ere ager daiteke.
  • Musika tresnekin jotzeko teknika bereziak garatu zituzten, esaterako tailgate estiloa tronboiarekin.
  • Sarritan, kalean jotzeko musika da, batzutan ere desfilatzeko. Kasu horietan, pianoa, kontrabaxua eta bateria tubarekin eta perkusio musika tresnekin (kaxa, txindatak) ordezkatzen dira.
  • Dixieland musikari zuriek jotzen zuten, "New Orleans" estiloa imitatuz; azken hori musikari beltzek jotzen zuten batez ere.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Encyclopædia Universalis, "Dixieland". [1]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]